Κυριακή, 16 Δεκεμβρίου 2018

Κυριακή 16 Δεκεμβρίου: Ο Βορειοηπειρωτικός Ελληνισμός στο Στόχαστρο, ΟΧΙ άλλη Απάθεια



Με αφορμή την πρόσφατη δολοφονία του Κωνσταντίνου Κατσίφα και τις τελευταίες εξελίξεις στην ιδιαίτερή μας πατρίδα τα εν Ελλάδι Βορειοηπειρωτικά σωματεία διοργανώνουν ανοιχτή εκδήλωση με θέμα: «Ο Βορειοηπειρωτικός Ελληνισμός στο Στόχαστρο, Όχι άλλη Απάθεια» .

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 16 Δεκεμβρίου 2018 και ώρα 6:00 μ.μ. στην Αίθουσα Ρήγας Βελεστινλής, Χώρος πολιτισμού,

Διεύθυνση: Ξενοφώντος 4 - Σύνταγμα, Αθήνα

Θα μιλήσουν:

- Αλέξανδρος Λυκουρέζος, ποινικολόγος: Η νομική διάσταση της δολοφονίας του Κωνσταντίνου Κατσίφα

- Λεωνίδας Παππάς, π. Πρόεδρος ΔΕΕΕΜ ΟΜΟΝΟΙΑ: Η Βόρειος Ήπειρος σήμερα

- Άγγελος Συρίγος, διεθνολόγος: Το Βορειοηπειρωτικό ζήτημα και οι Ελληνοαλβανικές σχέσεις

- Σταύρος Λυγερός, δημοσιογράφος και συγγραφέας: Ο ιδεολογικός απεγκλωβισμός στα Εθνικά Θέματα

Την εκδήλωση θα συντονίσει ο δημοσιογράφος Κωνσταντίνος Μπογδάνος


Εκ μέρους των εν Ελλάδι Βορειοηπειρωτικών Σωματείων

Τιμήθηκε σε Αθήνα και Μολυβδοσκέπαστη η μνήμη του Μητροπολίτη Σεβαστιανού

Η Αγωνία του Σεβαστιανού και οι αγώνες των Βορειοηπειρωτών - ομιλία Κ. Χολέβα στο μνημόσυνο του Σεβαστιανού

Η Αγωνία του Σεβαστιανού και οι αγώνες των Βορειοηπειρωτών - ομιλία Κ. Χολέβα στο μνημόσυνο του Σεβαστιανού

Την Κυριακή 9.12.2018 η Συντονιστική Φοιτητική Ένωση Βορειοηπειρωτικού Αγώνα και ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Βορειοηπειρωτικού Αγώνα, ετέλεσε το μνημόσυνο του μακαριστού Μητροπολίτου Δρυινουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης κυρού Σεβαστιανού στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου, της οδού Ασκληπιού. Την επιμνημόσυνη ομιλία, εκφώνησε ο πολιτικός επιστήμονας κ. Κωνσταντίνος Χολέβας, ο οποίος  είπε τα εξής:
«Με τη βοήθεια του Θεού είμαστε εδώ συνηγμένοι επί το αυτό για να τιμήσουμε τη μνήμη του μακαριστού Μητροπολίτου Δρυινουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης κυρού Σεβαστιανού. Ο Σεβαστιανός Οικονομίδης διακόνησε την ακριτική επαρχία της Ηπείρου από το 1967 μέχρι την εκδημία του στις 12.12.1994. Θεσσαλός στην καταγωγή και Πανέλλην στην ψυχή αγκάλιασε με ειλικρινή αγάπη το ποίμνιό του, αλλά και τους διωκομένους αδελφούς μας της Βορείου Ηπείρου.
Τιμούμε τον ασκητικό Ποιμενάρχη, ο οποίος μάς ενέπνεε με τον λιτό βίο και με την ορθόδοξη πνευματική ζωή του.
Τιμούμε τη μνήμη του Ιεράρχου, ο οποίος είχε φτάσει με κάθε μέσο, ακόμη και με τα πόδια, σε όλα τα δυσπρόσιτα σημεία της επαρχίας του.
Τιμούμε τον Επίσκοπο, ο οποίος έδινε κάθε χρόνο μήνυμα ελπίδας στους φυλακισμένους πίσω από τα ηλεκτροφόρα συρματοπλέγματα Βορειοηπειρώτες  και ο οποίος έβαζε μεγάφωνα στα σύνορα κάθε Πάσχα από το Μαυρόπουλο και κάθε Δεκαπενταύγουστο από τη Μονή Μολυβδοσκεπάστου για να τούς μεταφέρει το Σταυροαναστάσιμο άγγελμα της Ορθοδοξίας.
Τιμούμε τη μνήμη του ανθρώπου, ο οποίος ίδρυσε τον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Βορειοηπειρωτικού Αγώνος (ΠΑΣΥΒΑ) και την Συντονιστική Φοιτητική Ένωση Βορειοηπειρωτικού Αγώνος (ΣΦΕΒΑ).
Τον ευχαριστούμε, διότι κράτησε ζωντανή την εθνική μνήμη θυμίζοντας το πέρασμα και τις διδαχές του Πατροκοσμά, την ελληνικότητα των Βορειοηπειρωτών, την επέτειο του Αυτονομιακού Αγώνος και του Πρωτοκόλλου της Κερκύρας του 1914 και  διότι ανεδείκνυε ιστορικά στοιχεία  με συνέδρια και εκδόσεις.
Τον ευγνωμονεί σύμπας ο Ελληνισμός, διότι έκανε γνωστό το πρόβλημα της καταπιέσεως των Ορθοδόξων Ελλήνων από το αθεϊστικό καθεστώς του Χότζα και του Αλία. Μίλησε με επιχειρήματα στους πολιτικούς μας, έφερε το πρόβλημα μέχρι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και σε άλλα διεθνή βήματα.
Τιμούμε ιδιαιτέρως τη μνήμη του, διότι είχε διορατικότητα και έβλεπε τους κινδύνους. Μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού στην Αλβανία προέτρεπε τους Βορειοηπειρώτες να μην φύγουν, να μην ξεριζωθούν, να μην δώσουν δικαιώματα στον αλβανικό εθνικισμό να αλλοιώσει τον χαρακτήρα του βορείου τμήματος της Ηπείρου.
Σήμερα ο υψιπέτης αετός δικαιώνεται ηθικά.
Δικαιώνεται ο Σεβαστιανός, διότι βλέπουμε να συνεχίζεται η καταπιεστική πολιτική όλων των αλβανικών κυβερνήσεων εναντίον της ελληνικής εθνικής μειονότητας.
Βλέπουμε τις μπουλντόζες να γκρεμίζουν οικίες Ελλήνων στη Χειμάρρα.
Βλέπουμε να διατηρούνται οι μειονοτικές ζώνες όπως και επί κομμουνιστικού καθεστώτος αφήνοντας χωρίς ελληνικά σχολεία πόλεις και χωριά με σημαντικό αριθμό Ελλήνων.
Είδαμε προ ολίγων ετών την απογραφή να γίνεται με δόλιο τρόπο από τις αλβανικές αρχές. Ορθώς έπραξε η οργάνωση ΟΜΟΝΟΙΑ της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητος και απέσχε. Πρέπει το συντομότερο να γίνει μία σοβαρή και αντικειμενική απογραφή του Ελληνισμού που ζει στη Βόρειο Ήπειρο και σε όλη την Αλβανία.
Ανησυχούμε για τις αλβανικές νομοθετικές μεθοδεύσεις που αποσκοπούν στη δημογραφική αλλοίωση των περιοχών, στις οποίες από τα αρχαία χρόνια κατοικεί ο Ελληνισμός.
Ακούμε επίσημες αλβανικές φωνές με συνθήματα κατά της Ελλάδος και υπέρ της Μεγάλης Αλβανίας.
Παρατηρούμε την κακοπιστία του Πρωθυπουργού Ράμα ως προς την ρύθμιση των θαλασσίων ζωνών, κάτι που έγινε προφανώς και με τουρκική υποκίνηση.
Διαπιστώνουμε τη συντήρηση του ζητήματος και των διεκδικήσεων των Τσάμηδων, συνεργατών των Ιταλών Φασιστών και των Γερμανών Ναζί. Ζήτημα, το οποίο είναι ανύπαρκτο για την Ελλάδα και ουδείς Έλλην νομιμοποιείται να το συζητεί.
Διαβάζουμε στα σχολικά βιβλία, τα οποία αποστέλλει το αλβανικό υπουργείο Παιδείας στα ελληνόπουλα, κείμενα και χάρτες που φέρνουν τα σύνορα της λεγομένης «Φυσικής Αλβανίας» μέχρι την Πρέβεζα.
Γίναμε μάρτυρες του φόνου δύο παλληκαριών που τιμούσαν την ελληνική καταγωγή τους: Του Αριστοτέλη Γκούμα και του Κωνσταντίνου Κατσίφα.Με συγκίνηση σημειώνω ότι σήμερα τελείται το τεσσαρακονθήμερο μνημόσυνο του Κατσίφα και στην Κύπρο μας. Συγκεκριμένα στον ιστορικό Ναό της Φανερωμένης στη Λευκωσία, στο προαύλιο του οποίου φυλάσσονται τα λείψανα του Εθνομάρτυρος Αρχιεπισκόπου Κυπριανού και των συν αυτώ αναιρεθέντων υπό των Τούρκων (1821).
Μόλις προ ολίγων ημερών είδαμε μία ακόμη συνέπεια του ανθελληνικού κλίματος, το οποίο  καλλιεργείται στη γείτονα χώρα: Τη βεβήλωση του μνημείου του Βορειοηπειρώτη Μακεδονομάχου  Θύμιου Λώλη.
Σήμερα μεταφερόμαστε νοερά μπροστά στον τάφο του αοιδίμου Σεβαστιανού στην Ιερά Μονή της Παναγίας Μολυβδοσκεπάστου, δίπλα στα σύνορα, και κλίνουμε ευλαβώς το γόνυ.
Υποσχόμαστε ότι δεν θα λησμονήσουμε τις παρακαταθήκες του, πνευματικές, εκκλησιαστικές, εθνικές. Θα μεριμνούμε διαρκώς για τα θρησκευτικά, εκπαιδευτικά, πολιτικά και ιδιοκτησιακά δικαιώματα των αδελφών μας της Βορείου Ηπείρου.
Δηλώνουμε ότι ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί και ως δημοκρατικοί πολίτες επιθυμούμε την ειρηνική συνύπαρξη και την καταλλαγή με όλους τους γειτονικούς λαούς. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι θα δεχθούμε την περαιτέρω συρρίκνωση ή και την εκδίωξη του Ελληνισμού από μία πανάρχαια ελληνική πατρίδα.
Αποτίοντες φόρο τιμής στον μακαριστό Ιεράρχη ζητούμε να μην γίνουν υποχωρήσεις προς την Αλβανία εις βάρος των Βορειοηπειρωτών και εις βάρος των εθνικών συμφερόντων γενικότερα.
Καλούμε τους Βορειοηπειρώτες ομοεθνείς μας να παραμείνουν ενωμένοι, μαχητικοί και πιστοί στις ελληνορθόδοξες ρίζες τους.
Αιωνία η μνήμη του Μητροπολίτου Δρυινουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης κυρού Σεβαστιανού!».
Η Αγωνία του Σεβαστιανού και οι αγώνες των Βορειοηπειρωτών - ομιλία Κ. Χολέβα στο μνημόσυνο του Σεβαστιανού

Τρισάγιο στον τάφο του αείμνηστου Κονίτσης Σεβαστιανού

trisagio
Είκοσι τέσσερα χρόνια μετά την κοίμηση (12-12-1994) του αλησμόνητου Μητροπολίτη Κονίτσης Σεβαστιανού, που είχε πρωτοστατήσει για την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Βορειοηπειρωτών, τελέστηκε, την Τετάρτη 12 Δεκεμβρίου 2018, τρισάγιο στον τάφο του, που βρίσκεται στο προαύλιο της Μονής Μολυβδοσκεπάστου (πάνω στα ελληνοαλβανικά σύνορα), από τον άξιο διάδοχό του Μητροπολίτη Ανδρέα, που ακολουθεί τα αχνάρια του.
Προηγήθηκε θεία λειτουργία στο καθολικό του μοναστηριού, ιερουργούντος του Σεβασμιώτατου Ανδρέα.
Κατά το τρισάγιο, όπου συγκεντρώθηκαν πνευματικοπαίδια του μακαριστού Σεβαστιανού και συνοδοιπόροι του, όλοι ξαναθυμήθηκαν τον φλογερό αγωνιστή της πίστης, που κρατούσε ψηλά και ακηλίδωτες, με το ήθος και το έργο του, τις σημαίες της Ορθοδοξίας και της Πατρίδας.
Το μεσημέρι προσκύνησε στον τάφο του Σεβαστιανού και ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Πάνος Καμμένος, που μίλησε γι' αυτόν με συγκίνηση και θαυμασμό, συνοδευόμενος από τον αρχηγό Αρχηγό ΓΕΣ αντιστράτηγο Αλκιβιάδη Στεφανή, καθώς επισκέφτηκαν το ακριτικό φυλάκιο της Μολυβδοσκέπαστης.
Τον αοίδιμο Σεβαστινό πολλοί είναι αυτοί, που δεν τον ξεχνούν στην Ελλάδα και εκτός αυτής, αλλά και στη Βόρειο Ήπειρο, γιατί υπήρξε μια χαρισματική μορφή.
Μια αιθέρια, ωραία, ευγενικιά, καλαίσθητη ψυχή. Μια καρδιά γεμάτη αγάπη και στοργή και δύναμη.
Αυτή τον έστρεψε προς το δράμα των αδελφών Βορειοηπειρωτών, που ζούσαν τυραννισμένοι και υποδουλωμένοι.
Και το μειλίχιο, γλυκύτατο πρόσωπό του, άστραφτε όταν προμαχούσε για το δίκιο τους. Καθρεφτιζόταν σ' αυτόν η ανταύγεια ενός άλλου άυλου κόσμου, καθώς η ιεροπρεπής παρουσία του, που ήταν "Χριστού ευωδία", στήριζε τους πονεμένους και αφόπλιζε τους κακόπιστους.
Το μετερίζι του για την υπεράσπιση των Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου, το παρέλαβε, με τη θέληση εκείνου, ο Μητροπολίτης Ανδρέας.
Και δεν εγκατέλειψε το όραμά του, δεν το άφησε να μαραθεί, αλλά συνεχίζει απτόητος να μάχεται για τη δικαίωση των αγώνων του προκατόχου του.
Πόσο ταιριάζει στον μακαριστό Σεβαστιανό το: "Ένας καλός ιερωμένος είναι ένα από τα καλύτερα δώρα του Θεού στον κόσμο".
π. Ηλίας Μάκος
kamenos trisagio


Σάββατο, 15 Δεκεμβρίου 2018

Εκδήλωση για την Βόρειο Ήπειρο στο Δημαρχείο Αμαρουσίου


Η 12η Δεκεμβρίου και οι διαστάσεις της για τον Βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό

Η 12η  Δεκεμβρίου και οι διαστάσεις της για τον Βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό
Τον Άγιο Σπυρίδωνα τον θαυματουργό,  προστάτη του νησιού των Φαιάκων, γιόρταζαν οι Βορειοηπειρώτες και στα ελεύθερα χρόνια των θρησκευτικών εορτών και ακολουθιών και στα στυγνά χρόνια της δικτατορίας, όπου δεν έπαψαν να προσεύχονται και να σταυροκοπούνται κρυφά έχοντας το βλέμμα  τους προς την Κέρκυρα, εκεί που βρίσκονται τα λείψανα του Αγίου. 
Η 12η Δεκεμβρίου 1990, μπήκε στην Βορειοηπειρωτική ιστορία με μια άλλη διάσταση. Ως «μέρα κατά της κομμουνιστικής δικτατορίας». Κι αυτό σαν αποτέλεσμα της εν ψυχρώ δολοφονίας στα αλβανοελληνκά σύνορα τεσσάρων παλικαριών από το  Αλύκο και τη Γέρμα των Αγίων Σαράντα: του Θύμιου Μάσσιου, Θανάση Κώτση, Βαγγέλη Μήτρου και Αηδόνη Ράφτη.
Μια μέρα που ξεχείλισε η οργή και το αποθηκευμένο μίσος των χωρικών κατά του δικτατορικού συστήματος και η πορεία των διαδηλωτών με τα φέρετρα στους ώμους για την πόλη των Αγίων Σαράντα, να μετατρέπεται σε λαοθάλασσα από τους εκατοντάδες-χιλιάδες απ’ όλα τα χωριά που προστέθηκαν στην πορεία. Φοβήθηκαν οι προύχοντες κομμουνιστές και έστειλαν μεγάλη στρατιωτική δύναμη να τους εμποδίσει. Αυτό έφτανε. Το μήνυμα πέρασε. Όλη η χώρα έμαθε το γεγονός.  Να γιατί η μέρα αυτή μπήκε στην ιστορία ως μέρα της αντίστασης κατά του κομμουνισμού και που συμβολίζει τις θυσίες και τον αγώνα όλων όσων φυλακίστηκαν, εξορίστηκαν και θανατώθηκαν από την κομμουνιστική θηριωδία.
Η 12η Δεκεμβρίου 1994 δίνει την τρίτη διάσταση στην ιστορία του βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού, διότι την ημέρα αυτή έπαψε να πάλλει μια μεγάλη Καρδιά. Η καρδιά του πνευματικού τους ηγέτη, του υποστηριχτή των δικών τους δικαίων, του Μεγάλου Ιεράρχη της Κόνιτσας, της Βορείου Ηπείρου και όλης της Ελλάδας, του Μακαριστού Σεβαστιανού.    Έπαψε, από κείνη την μέρα ν’ ακούγεται η μπάσα βροντερή φωνή του, που ξεσήκωνε μικρούς και μεγάλους, αδύναμους και τρανούς για τους σκλαβωμένους Βορειοηπειρώτες  και τον αλύτρωτο βορειοηπειρωτικό χώρο.
Και υπενθυμίζονται οι τρεις αυτές διαστάσεις κάθε χρόνο με ευλάβεια.
28 χρόνια μετά.
Είναι η 28η φορά που η πλατεία «Κύπρος» στο Αλύκο, εκεί που ορθώνεται το μνημείο αφιερωμένο στους τέσσερις «Μάρτυρες της Δημοκρατίας», κατακλείνεται από κόσμο.
Εφέτος η εκδήλωση ήταν οργανωμένη από το Δήμο Φοινίκης, σε συνεργασία με την οργάνωση της Ομόνοιας.
Μετά τη Θεία Λειτουργία στον Ιερό ναό της Αγίας Βαρβάρας, όπου χοροστάτησε και ο Μητροπολίτης Ιεράς Μητρόπολης Αργυροκάστρου Σεβασμιότατος Δημήτριος, την επιμνημόσυνη δέηση και το τρισάγιο στα μνήματα των Μαρτύρων, η δραστηριότητα ακολούθησε στην πλατεία «Κύπρος».
Παρευρέθηκαν στην εκδήλωση  ο Γενικός Πρόξενος της Ελλάδος στο Αργυρόκαστρο  Λάμπρος Κακίσης,  ο πρόεδρος του ΚΕΑΔ και βουλευτής Βαγγέλης Ντούλες, ο πρόεδρος του ΜΕΓΚΑ Χρήστος Κίτσιος, ο Γ. Πρόεδρος της Ομόνοιας Βασίλης Κάγιος, οι αντιδήμαρχοι Ηγουμενίτσας Μιχαήλ Γκίκας, Φιλιατών Κωνσταντίνος Μποροδήμος, Πρέβεζας Βαγγέλης Ρομπότης, Δρόπολης Μιχάλης Μάνος, δημοτικοί και περιφερειακοί σύμβουλοι και άλλοι.
Με τον συντονισμό της υπεύθυνης Παιδείας και πολιτισμού στο Δήμο Φοινίκης Μαριέττας Τσίλη, για την σημασία της ημέρας μίλησε ο Δήμαρχος Φοινίκης Λεωνίδας Χρήστος, ακολούθησαν οι χαιρετισμοί του  Γενικού Προξένου Λάμπρου Κακίση, του βουλευτή Βαγγέλη Ντούλε, του πρόεδρου του ΜΕΓΚΑ Χρήστου Κίτσιου, του πρόεδρου της Ομόνοιας Βασίλη Κάγιου, του αντιδημάρχου Ηγουμενίτσας Μιχαήλ Γκίκα και του εκπροσώπου των οικογενειών Βασίλη Μάσσιου. Χαιρετιστήριο μήνυμα έστειλε ο βουλευτής της ΝΔ Θεσπρωτίας Βασίλης Γιόγιακας.
Ακολούθησε η κατάθεση στεφάνων από τον Γενικό Πρόξενο , τον βουλευτή του ΚΕΑΔ, τον πρόεδρο του ΜΕΓΚΑ, τους αντιδημάρχους Ηγουμενίτσας, Πρέβεζας, Φιλιατών και Δρόπολης, τον εκπρόσωπο του Γραφείον Μειονοτήτων στα Τίρανα, τον πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου Φοινίκης, τον εκπρόσωπο του Συνδέσμου «Οπλαρχηγός Θύμιος Λιώλης», του ΔΚ του νομού, των οικογενειών και των μαθητών του σχολείου Αλύκου. Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με τον ψαλμό του εθνικού μας ύμνου.
Βαγγέλης Παπαχρήστος

sfeva.gr

Οι μπουλντόζες του Ράμα συνεχίζουν να κατεδαφίζουν στη Χειμάρρα - Θέλουν να μας ξεριζώσουν λένε οι Βορειοηπειρώτες [βίντεο]

Για αφελληνισμό της περιοχής της Χειμάρρας κάνουν λόγο οι Βορειοηπειρώτες που είδαν και σήμερα τις μπουλντόζες της Αλβανικής κυβέρνησης να καταπατούν περιουσίες των ομογενών και να ξεριζώνουν αιωνόβιες ελιές που φύτεψαν οι πρόγονοι τους πολύ πριν από τη σύσταση του Αλβανικού κράτους.
Αρχικά οι ομογενείς που κέρδισαν δικαστική απόφαση για να μην γκρεμιστούν σπίτια και καταστήματα για την «ανάπλαση» του κέντρου της Χειμάρρας «διχάστηκαν» και αρκετοί συμφώνησαν να δώσουν «μέτρα από την περιουσία» τους για τη διάνοιξη δρόμων και δημοσίων έργων. Πίστευαν ότι έτσι η γη τους θα αποκτήσει αξία και θα αναβαθμιστεί η περιοχή.
Όμως μετά την απόφαση Ράμα στις 21 Νοεμβρίου, να υφαρπάξει χιλιάδες στρέμματα βορειοηπειρωτών και να τα δώσει σε ισχυρούς οικονομικούς παράγοντες των Τιράνων, που όπως καταγγέλλουν οι ομογενείς ξεπλένουν «μαύρο χρήμα» στην «Ριβιέρα της Αλβανίας», η οποία ανήκει στους Έλληνες της περιοχής, επανακαθορίζουν τη στάση τους. 
«Δεν θα χαρίσουμε τη γη των προγόνων στους κολλητούς του Ράμα», λέει στο iefimerida.gr o Χρήστος Γκίνης, που πριν από δύο ημέρες έδωσε πραγματική μάχη με εργαζόμενους στην εταιρεία που πραγματοποιεί τις εργασίες στην περιοχή.
«Δεν φοβόμαστε της μπουλντόζες τους. Φέρνουν μαζί τους και μπράβους. Είναι παράνομοι. Δεν έχουν καμία άδεια για να πραγματοποιούν εργασίες στην περιοχή μας. Τα χώματα αυτά ανήκουν σε εμάς. Είναι η ιστορία μας. Είναι οι ρίζες μας. Στόχο έχουν να μας διώξουν. Αλλά εμείς δεν πρόκειται να φύγουμε. Εμείς φυλάμε τα οικόπεδα μας.»
Ο Μανώλης Ζώτος και αυτός «φυλάττει Θερμοπύλες» στην περιοχή και κάθε μέρα ενημερώνει του Χειμαρριώτες της Αθήνας για τις εξελίξεις. Μιλώντας στο iefimerida.gr ζητά βοήθεια από την Ελληνική κυβέρνηση: 
«Οι μπουλντόζες της αλβανικής κυβέρνησης μπαίνουν σε περιουσίες βορειοηπειρωτών που έχουν μεταναστεύσει. Ζητάμε βοήθεια από τη μητέρα πατρίδα. Θέλουν να πάρουν τα φιλέτα της ομογένειας σε Χειμάρρα, Δρυμάδες, Λιβάδι και άλλες περιοχές…», λέει.

Αυτοψία του Open Tv στην Χειμάρρα: Κραυγή αγωνίας των κατοίκων - ΒΙΝΤΕΟ



Εἰς Μνημόσυνον Kωνσταντίνου Κατσίφα καί Σταύρου Γκούτζου – Μαρτυρολογίου Βορείου Ἠπείρου συνέχεια…

Εἰς Μνημόσυνον Kωνσταντίνου Κατσίφα καί Σταύρου Γκούτζου – Μαρτυρολογίου Βορείου Ἠπείρου συνέχεια….
Τὸ μαρτυρολόγιο τῆς Βορείου Ἠπείρου εἶναι μακρὺ καὶ δὲν φαίνεται νὰ ἔχει κλείσει ἀκόμα. Τελευταῖα προστέθηκαν δύο ἀκόμη μάρτυρες τοῦ Ἔθνους τῶν ἐκεῖ Ἑλλήνων, ποὺ πρόσφατα «ἄλλαξαν ζωή»(1) . 
Καὶ οἱ δύο θύματα τῶν καιρῶν καὶ οἱ δύο ἀποφασισμένοι νὰ μείνουν ἀκλόνητοι κι ἀνυποχώρητοι σ’ αὐτὸ ποὺ σὲ ὅλα τὰ ὑπόλοιπα μήκη καὶ πλάτη θεωρεῖται αὐτονόητο καὶ στοιχειῶδες ἀνθρώπινο δικαίωμα: στὴν διατήρηση τῆς ἑλληνοχριστιανικῆς ταυτότητάς τους, χωρὶς ἐκπτώσεις, χωρὶς στρογγυλέματα. 
Ὁ ἕνας γνωστὸς καὶ προσφιλής. Ὁ Κωνσταντῖνος Κατσίφας μὲ τὸν τραγικό του θάνατο ἄγγιξε ξεχασμένες χορδὲς κι ἔγινε ὅλων τῶν Ἑλλήνων ὅπου γῆς. Ὁ ἄλλος ἄγνωστος, λίγοι γνωρίζουν τὸ βάρος ποὺ κουβαλᾶ τὸ ὄνομά του, σεμνὸς καὶ ταπεινός, ἔφυγε ἥσυχα γιὰ τὴν γειτονιὰ τῶν ἀγγέλων, ἡ θυσία του ὅμως πότισε τὴν ἑλληνικὴ μνήμη καὶ τὴν βορειοηπειρώτικη γῆ γιὰ νὰ μπορεῖ ἀκόμα νὰ γεννᾶ ἀξιομίμητες μορφές. Τὸ ὄνομά του Σταῦρος Γκοῦτζος.
Τὰ γεγονότα στοὺς Βουλιαράτες εἶναι ἀκόμα νωπὰ καὶ τὰ ἀναπάντητα ἐρωτηματικὰ ἀκόμα βασανιστικά. Γιατί; 
Γιατί θὰ πρέπει τὸ κατοχυρωμένο δικαίωμα τῆς Ἐθνικῆς Ἑλληνικῆς Μειονότητας νὰ κατοικεῖ στὴν ἀρχέγονη πατρίδα της, στὰ ἐδάφη ποὺ οἱ πρόγονοί μας ζοῦν ἐδῶ καὶ 3000 χρόνια, μονίμως νὰ ἀμφισβητεῖται; 
Γιατί ἡ γειτονικὴ χώρα ἀκόμα καὶ μετὰ τὴν μετάπτωσή της σὲ καθεστὼς Δημοκρατίας ἐπιμένει νὰ νομίζει ὅτι, παρὰ τὶς ὑπογραφὲς της στὶς διεθνεῖς συμβάσεις, διατηρεῖ τὸ δικαίωμα τῆς ἀμφισβήτησης; 
Γιατί ἡ ἐπίσημη Ἑλληνικὴ Πολιτεία παραμένει ἀπαθὴς καὶ ἀνεκτικὸς θεατὴς στὸν συνεχιζόμενο ξεριζωμὸ καὶ στὴν ἐξακολουθοῦσα τρομοκρατία σὲ πληθυσμοὺς ποὺ βρίσκονται νομικὰ κάτω ἀπὸ τὴν προστασία της, ὅπως καὶ κάτω ἀπὸ τὴν ὑποτιθέμενη προστασία τῆς Διεθνοῦς Κοινότητας, ἡ ὁποία σκανδαλωδῶς ἀδιάφορα ἀνέχεται τὴν προκλητικὴ διγλωσσία τῆς Ἀλβανίας, ποὺ διεκδικεῖ ἀποσχίσεις καὶ προσαρτήσεις ἐδαφῶν ἀπὸ ὅλους τοὺς γείτονές της, ὑπερασπίζεται σθεναρὰ τὰ δικαιώματα τῶν δικῶν της μειονοτήτων, ἀλλὰ σὲ ὅ,τι ἀφορᾶ στὴν Ἑλληνικὴ Ἐθνικὴ Μειονότητα στὸ δικὸ της ἔδαφος δὲν κάνει κἂν τὸν κόπο νὰ κρύψει ὅτι τὴν θεωρεῖ ἀγκάθι ποὺ ἐπιδιώκει πάσῃ θυσίᾳ νὰ ξεριζώσει;
Ὁ Κωνστανῖνος Κατσίφας πλήρωσε μὲ τὸ αἷμα του τὴν ἐπιλογή του νὰ διατηρήσει ἀκέραια τὴν ταυτότητά του, νὰ μὴν ὑποκύψει στὴν ἐπιβαλλόμενη ἀλλοίωση. Ἔζησε λίγο, ἀλλὰ μεστά, μὲ πλήρη συναίσθηση τοῦ ἡρωϊσμοῦ ποὺ σὰν βαριὰ κληρονομιὰ κουβαλάει ὁ τόπος. 
Οἱ παιδικές του μνῆμες στοὺς Βουλιαράτες στιγματίστηκαν ἀπὸ τὰ μνήματα ἡρώων του ’40, αὐτὰ ποὺ οἱ γιαγιάδες τοῦ χωριοῦ, ἀνάμεσά τους κι ἡ δική του, φροντίζανε κρυφὰ τὴν νύχτα στὰ χρόνια τῆς Ἐνβερικῆς δικτατορίας ποὺ λυσσαλέα κατέστρεφε ὁ,τιδήποτε ἑλληνικὸ χριστιανικό. 
Ἡ ἀγάπη του γιὰ τοὺς ἀνθρώπους ἔκδηλη κάθε στιγμή. Ἡ ἀγάπη του γιὰ τὴν Ἑλλάδα ποὺ ζυμώθηκε μὲ μνῆμες βαριές, ἀτίμητο φυλαχτό. Κράτησε τὸ ὅπλο γιὰ νὰ ὑπερασπιστεῖ τὸ φυλαχτό του, ὄχι ὅμως γιὰ νὰ στερήσει ζωές. Γι’ αὐτὸ τοῦ ἄξιζε νὰ φύγει ἀγονάτιστος. 
Ἔφυγε ἀτενίζοντας τὸν τόπο ὅπου χρόνια πρίν, ὁ μακαριστὸς Σεβαστιανὸς ὕψωνε ἕναν φωτεινὸ σταυρὸ νὰ σχίζει τὸ σκοτάδι μὲ τὸ φῶς του, γιὰ νὰ περνάει τὰ πολυβολεῖα καὶ τὰ ἠλεκτροφόρα συρματοπλέγματα ποὺ μᾶς χώριζαν μὲ τ’ ἀδέλφια μας καὶ νὰ τοὺς φέρνει μήνυμα ἐλπιδοφόρο κι ἀναστάσιμο. Ἴσως αὐτὴ ἡ παιδικὴ ἀνάμνηση νὰ ἔδωσε κουράγιο καὶ δύναμη στὸν Κωνσταντῖνο. 
Τὸ γαλήνιο χαμόγελο ποὺ ἔμεινε ἀποτυπωμένο στὸ πρόσωπό του δὲν μαρτυρεῖ ἀγωνία θανάτου, τόσο ἀσύμβατο μὲ φόβο κυνηγητοῦ ἀπὸ ἕναν πάνοπλο στρατό. Ἔμεινε ὡς αὔρα αἰωνιότητας στὸ ταλαίπωρο σαρκίο. Ἴσως γιατί ἤξερε πὼς κανεὶς πιὰ δὲν θὰ τοῦ στεροῦσε τὸ πολύτιμο φυλαχτό. Σ αὐτὸ τὸ πέρασμα στὸν οὐρανό, ἁπλὰ τὸ ἔπαιρνε μαζί. Ἄφηνε πίσω τὸ καθάριο βλέμμα νὰ καθρεφτίζει στὶς ξεφτισμένες μνῆμες μας ὅλα ὅσα ἔχουμε χρέος νὰ θυμόμαστε, ὅλα ὅσα βολευόμαστε νὰ ξεχνᾶμε. 
Ἡ δολερὴ πλεκτάνη ποὺ ἐπιμελημένα στήθηκε γιὰ τὴν σπίλωση τὴν μνήμης του διαλύθηκε σὰν ἀραχνένιος ἱστὸς στὰ χέρια τοῦ Κυρίου, ποὺ βρῆκε τρόπο νὰ βροντοφωνάξει σ’ ὅλους μας πὼς ὄχι, δὲν ἦταν τρομοκράτης, οὔτε τρελός, οὔτε φονιάς, οὔτε ἐγκληματίας. Ἦταν ἕνα καθάριο βλέμμα ποὺ ἐπέμενε νὰ κοιτάει μακριά, πέρα ἀπ’ τὸ φάσμα μιᾶς Ἑλλάδας σὲ συσκότιση, πέρα ἀπ’ τὴν θλιβερὴ ἀπραξία μιᾶς Ἑλλάδας κοιμισμένης.
Ὁ Κωνσταντῖνος ἔδωσε ἐνσυνείδητα τὴν ζωή του γιὰ τὴν σημαία. Ἀλλὰ δὲν εἶναι ὁ πρῶτος οὔτε ὁ μόνος.
Ὁ Σταῦρος Γκοῦτζος ἔζησε γι’ αὐτήν, ἔζησε πορευόμενος μιὰ ὁλόκληρη ζωὴ θυσίας. Στὴν μνήμη μας δὲν τὸν ἔφερε μιὰ ἡρωϊκὴ στιγμή. Ἡρωϊκὴ ἦταν ἡ ζωὴ του ὅλη. Στὴν Δερβιτσάνη, λίγα μόλις χιλιόμετρα πιὸ κεῖ, δεκαεφτὰ χρονῶν παιδὶ τὸν ἅρπαξε ἡ μέγκενη τῆς Σιγκουρίμι(2). Καὶ ἀπὸ τότε τὸν στράγγιζε σταγόνα-σταγόνα στὰ κολαστήρια τοῦ Ἐνβὲρ Χότζα, στὰ ὀρυχεῖα-κάτεργα τοῦ Σπὰτς κι ὕστερα στὸ Μπουρέλι. Εἰκοσιτρία χρόνια κράτησε ἡ θυσία του, μὲ κάθε ὥρα μαρτυρική, ἀντίτιμο στὸ ἀκλόνητο φρόνημά του. 
Τὸ ἔγκλημά του; Ἦταν Ἕλληνας! Ἕλληνας ἀπροσκύνητος. Κι ἔμεινε ἀπροσκύνητος στὰ βασανιστήρια, στὶς φρικτὲς συνθῆκες ἐγκλεισμοῦ, στὴν ἀπομόνωση, στὸν παραλογισμό, σὲ κάθε μέθοδο ψυχικῆς καὶ σωματικῆς ἐξόντωσης, στὴν ἀλόγιστη βία. Στὶς πιέσεις νὰ γίνει καταδότης μέσα στὴν φυλακή, ποτὲ δὲν ὑπέκυψε. Ἀντίθετα, ἐπέλεξε νὰ στηρίξει μὲ ὅποιο τίμημα τοὺς πολιτικοὺς συγκρατούμενούς του ἐνάντια στὶς ἀφόρητες πιέσεις τοῦ συστήματος ποὺ δὲν ἡσύχαζε ἂν δὲν τοὺς ἀπορροφοῦσε ὅλους στὴν ἀφομοιωτικὴ χοάνη. 
Ὁ Σταῦρος βγῆκε ἀπὸ τὴν φυλακὴ μόνο ὃταν ἔπεσε τὸ καθεστὼς Χότζα-Ἀλία, ὄχι πιὸ πρίν. Κι ἔμεινε στὴν πατρίδα του γιὰ νὰ κρατήσει ἀκέραιο τὸν τόπο. Δὲν ἐπεδίωξε ποτὲ δημοσιότητα, οὔτε ἀναγνώριση, οὔτε τιμές. Γι’ αὐτὸ μᾶς εἶναι ἄγνωστος. Στὴν ἄδολή του ἑλληνικὴ ψυχὴ ἦταν παράλογο νὰ ἐπιβραβεύεται γιὰ ὅ,τι ὁ ἴδιος θεωροῦσε χρέος του νὰ πράξει. Ὁ θάνατος τὸν βρῆκε ὄρθιο, ὅπως καὶ ἡ ζωή, δύο μόλις μέρες ἀπὸ τὸν χαμὸ τοῦ Κωνσταντίνου. Ἴσως ἡ αἰτία θανάτου στὰ χαρτιὰ νὰ ἀναφέρεται σὲ «αἴτια φυσικά». 
Ἡ μακροχρόνια θυσία του ὅμως δὲν ἔχει τίποτα τὸ «φυσικό», τίποτα συμβατὸ μὲ τὶς ἀνθρώπινες ἀντοχές. Ἦταν ἡ γνήσια στόφα ἥρωα ποὺ δὲν διστάζει νὰ σταλάξει τὸ αἷμα του στὴν ἀγαπημένη γῆ γιὰ νὰ μπορεῖ νὰ βγάζει κι ἄλλους, πολλοὺς Σταύρους καὶ Κωνσταντίνους.
1 Στὴν βορειοηπειρώτικη διάλεκτο εἶναι ἡ ἔκφραση ποὺ χρησιμοποιεῖται γιὰ τὸν θάνατο.
2 Σιγκουρίμι: Ἀλβανικὴ Μυστικὴ Ἀστυνομία τὴν ἐποχὴ τοῦ δικτάτορα Ἐνβὲρ Χότζα (1945-1985) καὶ τοῦ διαδόχου του Ραμὶζ Ἀλία (1985-1990).
Π. Πάπιστας
Εἰς Μνημόσυνον Kωνσταντίνου Κατσίφα καί Σταύρου Γκούτζου – Μαρτυρολογίου Βορείου Ἠπείρου συνέχεια….

Σχέδιο αφελληνισμού της Β. Ηπείρου - Ο Ράμα ωθεί σε κρίση τις ελληνοαλβανικές σχέσεις

Σχέδιο αφελληνισμού της Β. Ηπείρου - Ο Ε. Ράμα ωθεί σε κρίση τις ελληνοαλβανικές σχέσεις Του Νίκου Μελέτη

Αποφασισμένος να εξωθήσει στα όριά 
τους τις ελληνοαλβανικές σχέσεις,
τροφοδοτώντας τον εθνικισμό, τον 
ανθελληνισμό και την στοχοποίηση της 
Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας είναι ο 
Έντι Ράμα και μόλις λίγες εβδομάδες 
μετά το επεισόδιο των Βουλιαράτων και 
το κλίμα εκφοβισμού και τρομοκράτησης των μειονοτικών, βάζει σε 
εφαρμογή το τελικό σχέδιο για τον αφελληνισμό της Βόρειας Ηπείρου, 
με την υφαρπαγή ελληνικών περιουσιών.

Ο τελευταίος σημαντικός δεσμός της γηγενούς ελληνικής μειονότητας στη 

Βόρεια Ήπειρο είναι η γη και οι περιουσίες της και κάθε προσπάθεια με στόχο 
να υπονομευθεί αυτός ο δεσμός, αποτελεί ουσιαστικά στοιχείο 
«εθνοκάθαρσης», καθώς οδηγεί εκβιαστικά σε εκδίωξη του 
βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού από τις πατρογονικές εστίες του...

Οι ελληνικές περιουσίες που αποτελούν επενδυτικά «φιλέτα» ειδικά στην 
περιοχή της Χιμάρας η οποία έχει βρεθεί ήδη από την περίοδο των 
κυβερνήσεων Μπερίσα στο στόχαστρο των διαπλεκόμενων με την πολιτική 
εξουσία επιχειρηματιών, τώρα απειλούνται με κρατικοποίηση βάσει της 
απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου της 21ης Νοεμβρίου. 

Συγχρόνως η δρομολόγηση της κατάργησης του νόμου 7501 του 1991 που 
αποτέλεσε τη βάση για την διανομή της γης, μετά την πτώση του 
κομμουνιστικού καθεστώτος Χότζα που είχε κρατικοποιήσει κάθε ατομική 
περιουσία στρέφεται κυρίως εναντίον των ομογενών. Ο νόμος 7501 αποτελεί 

το βασικό «χαρτί» με το οποίο οι ομογενείς πήραν τίτλους ιδιοκτησίας ή 
διεκδικούν τίτλους ιδιοκτησίας για τις πατρογονικές περιουσίες τους και 
πάντως αποτελεί την τελευταία ίσως «άμυνα» που διαθέτουν έναντι των 
οργανωμένων κυκλωμάτων καταπατητών, που έχουν υψηλή στήριξη και 
προστασία από τα Τίρανα.

Η επιλογή του Αλβανού πρωθυπουργού Ε. Ράμα, ο οποίος σημειωτέων 
πραγματοποίησε αυτή την εβδομάδα επίσκεψη αστραπή στην Τουρκία όπου 
σύμφωνα με πληροφορίες συναντήθηκε με τον Τ. Ερντογάν, να κλιμακώσει
την αντιπαράθεση με την Ελλάδα προκάλεσε την εντονότατη αντίδραση του 
Ελληνικού ΥΠΕΞ:

«Η απόφαση αυτή είναι αντίθετη στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρωπίνων, αλλά και σε αλβανικές δικαστικές αποφάσεις.

Τόσο αυτή όσο και το δρομολογούμενο προς ψήφιση συναφές νομοσχέδιο, 

οδηγούν σε κατάφωρη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων,
συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας της ελληνικής γηγενούς
μειονότητας στην Αλβανία. Παρόμοιες ενέργειες δεν συνάδουν με τις 
διακηρυγμένες ευρωπαϊκές φιλοδοξίες της Αλβανίας και είναι αντίθετες στις 
σχετικές υποχρεώσεις της.

Καλούμε την αλβανική κυβέρνηση να ανακαλέσει τη συγκεκριμένη απόφαση 

και να επανεξετάσει το νόμο, μεριμνώντας ώστε να αποδοθούν άμεσα τίτλοι 
ιδιοκτησίας σε όλους ανεξαιρέτως τους νόμιμους ιδιοκτήτες».

Όπως αναφέρει σε ανακοίνωση της η ΟΜΟΝΟΙΑ Χιμάρας ενώ η απόφαση 

κάνει λόγο για «κρατικές περιουσίες», από τους υπάρχοντες χάρτες και 
στοιχεία είναι σαφές ότι πρόκειται περί ιδιωτικών περιουσιών και σε «σύνολο 
46 τεμαχίων συνολικής εκτάσεως 1.614 εκταρίων, τα 41 τεμάχια έκτασης 
1.377 εκταρίων βρίσκονται σε Δήμο Χιμάρας και μόνο 5 τεμάχια έκτασης 237 
εκταρίων βρίσκονται σε Αυλώνα και Εξαμίλια. Οι εκτάσεις που σφετερίζεται 
το Υπουργείο Τουρισμού με σκοπό την εκχώρησή τους έναντι ενός ευρώ, 
ανήκουν σε Έλληνες, Χριστιανούς Ορθόδοξους κατοίκους του Δήμου 
Χιμάρας».
Σύμφωνα με τη υπουργική απόφαση περιέρχονται στην κυριότητα του 
αλβανικού υπουργείου Τουρισμού:

• 92,46 εκτάρια σε Δρυμάδες (και Γκιλεκάτες)
• 78,87 εκτάρια σε Βούνο
• 62,77 εκτάρια σε Χιμάρα (μεταξύ άλλων 34,66 σε Λειβάδι, 4,97 σε Ποτάμι, 

2, 76 σε Φιλικούρι)
• 60,1 εκτάρια σε Παλέρμο
• 4,48 εκτάρια σε Πικέρνι
• 24,48 εκτάρια σε Λούκοβο
• 46,46 εκτάρια σε Άγιο Βασίλη
• 99,3 εκτάρια σε Νίβιτσα

Όπως επισημαίνει η ΟΜΟΝΟΙΑ «όλα τα τεμάχια που κρατικοποιούνται ανήκουν 
σε νόμιμους ιδιοκτήτες σύμφωνα με πιστοποιητικά από τα Αρχεία του 
Αλβανικού Κράτους και τίτλους που εδόθησαν τη δεκαετία του 1990, αλλά και 
τίτλους που εδόθησαν προς άγραν ψήφων Χιμαριωτών κατά τα τελευταία 5 
χρόνια της διακυβέρνησης Ράμα».

Όμως και το υπό ψήφιση Νομοσχέδιο που έχει κατατεθεί στην Αλβανική 

βουλή και θα ψηφισθεί μέχρι τις 20 Δεκεμβρίου στοχεύει τις ελληνικές 
περιουσίες. 
Το Νομοσχέδιο αυτό προβλέπει ότι στις γεωργικές εκτάσεις που είχαν 
διανεμηθεί προς χρήση σε αγρότες και για τις οποίες οι κάτοικοι έχουν 
υποβάλει τα δικαιολογητικά στο Υποθηκοφυλακείο, προκειμένου να τους 
αποδοθεί η κυριότητα "δεν πρέπει να υπάρχουν σε αυτά παράνομες 
κατασκευές" και "δεν πρέπει να ανήκουν στα οικόπεδα που με τον Νόμο 
υπ' αρ. 55/2015 έχουν χαρακτηρισθεί στρατηγικές επενδύσεις".

Για τις συγκεκριμένες εκτάσεις το Αλβανικό Κράτος δεν προχώρησε ποτέ 

σε έκδοση αδειών οικοδομήσεως, καθιστώντας την παράτυπη ανέγερση 
κτισμάτων μονόδρομο για τους κατοίκους, αλλά τώρα συνιστά λόγο για 
την κρατικοποίηση τους…

Αίσθηση προκαλεί και το γεγονός ότι η κίνηση αυτή του Έντι Ράμα αποτελεί 

και εμπαιγμό καθώς υποτίθεται ότι ο ίδιος και η κυβέρνηση του βρισκόταν 
σε συνομιλίες και διαβούλευση για την επίλυση του περιουσιακού ζητήματος 
με την Ελληνική Κυβέρνηση, τους κατοίκους της περιοχής, τους Τιμαριώτες 
της Αμερικής και με την Ε.Ε.

Οι ομογενείς της Χιμάρας προειδοποιούν ότι ο «Έντι Ράμα μπροστά στα 

σχέδια του για άμεσο και παράνομο πλουτισμό του ιδίου και των “συνεργατών” 
του, θα βρει εμπόδιο εμάς τους ίδιους, το ένδικο αγώνα μας και τις συνεχείς 
και επίμονες κινητοποιήσεις μας».

Όμως η συστηματική πολιτική αφελληνισμού της Βορείου Ηπείρου δεν αφορά 

μόνο τους Χιμαριώτες. Αποτελεί πραγματική πρόκληση για την Ελλάδα η 
οποία έχει τα «όπλα» να αντιμετωπίζει και να αποκρούσει αυτές τις επικίνδυνες 
και αποσταθεροποιητικές για την περιοχή πρακτικές. Αρκεί να θελήσει να τις χρησιμοποιήσει... 

Πηγή: Λίμπεραλ

Και νεκρό φοβούνται τον Κωνσταντίνο Κατσίφα οι Αλβανοί

Και νεκρό φοβούνται τον Κωνσταντίνο Κατσίφα οι ΑλβανοίΣε μέρα τρόμου μετέτρεψαν οι Αλβανοί την ημέρα του σαρανταήμερου μνημοσύνου για την ανάπαυση της ψυχής του Κωνσταντίνου Κατσίφα στον Ιερό Ναό του Αγίου Αθανασίου στους Βουλιαράτες.
Από την προηγουμένη μέρα δεκάδες αστυνομικοί των ειδικών δυνάμεων και των μυστικών υπηρεσιών κατέβηκαν στα συνοριακά φυλάκια της Κακαβιάς και του Μαυροματίου, για να εμποδίσουν την προσέλευση Βορειοηπειρωτών και Ελλαδιτών ώστε να μην παραστούν στο μνημόσυνο του αδικοχαμένου παλικαριού, του Κωνσταντίνου Κατσίφα.
Η πραγματική τους εικόνα εμφανίστηκε ολοκάθαρα την επομένη, την ημέρα του μνημοσύνου. Δεκάδες αστυνομικοί οπλισμένοι μέχρι τα δόντια με καλυμμένο το πρόσωπο και το δάκτυλο στη σκανδάλη μπλόκαραν τα σταυροδρόμια της Κρανιάς και του Γεωργουτσατιού, κάνοντας αυστηρό έλεγχο και σημειώνοντας τα ονόματα σε δικό τους τεφτέρι. 
Οι νεαροί με τα χέρια στο αμάξι θα περνούσαν από εξωνυχικό έλεγχο. Μερικοί μάλιστα οδηγήθηκαν στα κρατητήρια όπου χρειάστηκε η επέμβαση του Ελληνικού Προξενείου να τους αφήσουν ελεύθερους ύστερα από πολλές ώρες ταλαιπωρίας.
Στην Κακαβιά οι αλβανικές  αρχές δεν άφησαν κανέναν Ελλαδίτη να περάσει στο αλβανικό έδαφος, μάλιστα προέκυψαν και συγκρούσεις μεταξύ Ελλαδιτών και αστυνομίας.
Παρόλα αυτά ο Ιερός Ναός, το προαύλιο και οι εξωτερικοί δρόμοι ήταν γεμάτοι από Δροπολίτες, από το Δέλβινο, Αγίους Σαράντα, Χιμάρα κι άλλα μέρη, που αψηφήσαν τον φόβο και ήρθαν να παρευρεθούν στην επιμνημόσυνη δέηση του ήρωα Βορειοηπειρώτη.
Δεν απουσίασαν και Έλληνες βουλευτές, πρώην βουλευτές και άλλοι τιτλούχοι από τον ελλαδικό χώρο που πέρασαν χάρη της διπλωματικής τους ιδιότητας.
Χοροστατούντος του Σεβασμιώτατου Δημητρίου από την Ιερά Μητρόπολη Αργυρόκαστρου και άλλων ιερέων έγινε η επιμνημόσυνη δέηση στον Ναό και το τρισάγιο στο μνήμα του Κωνσταντίνου, ψάλλοντας την Υπερμάχω, το «Χριστός Ανέστη» και τον εθνικό μας ύμνο, συνοδευόμενα με το σύνθημα «Αθάνατος». Το κλάμα της μάνας και οι δηλώσεις της αδερφής του Κωνσταντίνου, δεν άφησαν κανένα ασυγκίνητο.
Η πράξη αυτή της αλβανικής αστυνομίας, με την ευλογία της κυβέρνησης, αμαύρωσε κι άλλη μια φορά την εικόνα της χώρας, εμβάθυνε το χάσμα των γειτονικών σχέσεων  και έδειξαν περίτρανα τον σκοπό τους που είναι να τρομοκρατήσουν τους Βορειοηπειρώτες.
(από συνεργάτη της ΣΦΕΒΑ στη Β. Ήπειρο)
sfeva.gr

Το Βορειοηπειρωτικό Ζήτημα, το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας και η ιδεοληψία του Νίκου Κοτζιά

Η ιδεοληψία και αφέλεια (;) του κ. Κοτζιά συνεχίζουν να κάνουν κακό στη χώρα

Του Στέλιου Φενέκου*

Με έκπληξη και απαξία ταυτόχρονα ακούσαμε τον πρώην υπουργό εξωτερικών κ. Κοτζιά, να δηλώνει δημόσια σε συνέντευξή του:

«Ο στρατός αρνείται να αναγνωρίσει τα σύνορα Ελλάδας-Αλβανίας. Ο στρατός πρέπει να κάνει κάποιες ενέργειες για να εκφραστεί η αναγνώριση των συνόρων και δεν τις κάνει…..Υπάρχουν δυνάμεις στην Ελλάδα που δεν αναγνωρίζουν το πρωτόκολλο της Φλωρεντίας, των Παρισίων, οι οποίοι ανατρέχουν σε πρωτόκολλα του 1914, όπως είναι αυτό της Κέρκυρας, το οποίο δεν είναι νομικώς ζωντανό.»
Η συνέντευξη αυτή, όπως ήταν φυσικό, έγινε αμέσως αντικείμενο εκμετάλλευσης από την αλβανική πλευρά.

Η θέση του κ. Κοτζιά, πέρα του ότι είναι εσφαλμένη διεθνολογικά (από πλευράς διεθνούς δικαίου), παρουσιάζει τις ένοπλες δυνάμεις της χώρας μας ως επιθετικές προς τους γείτονές τους, ότι δεν υφίστανται πολιτικό έλεγχο και ότι προβαίνουν σε ενέργειες που υπερβαίνουν τις αρμοδιότητές τους και την συνταγματική τάξη της Δημοκρατίας μας.

Επίσης είναι απολύτως αυθαίρετη και εναντίον της εθνικής μειονότητας της Β. Ηπείρου, η επιχειρούμενη από την πλευρά του ακύρωση του πρωτοκόλλου της Κέρκυρας (1914), ενώ ταυτόχρονα αποδέχεται την ισχύ των πρωτοκόλλων της Φλωρεντίας (1913 και 1924).

1. Πως είναι δυνατόν να ισχυρίζεται κάτι τέτοιο, ενώ ταυτόχρονα αποδέχεται τα πρωτόκολλα που όρισαν το αλβανικό κράτος την ίδια εποχή.

2. Αν δεχθούμε το επιχείρημά του, ότι η παλαιότητα και μόνο του Πρωτοκόλλου της Κέρκυρας του 1914, του στερεί την νομική υπόσταση, τότε θα πρέπει να πούμε το ίδιο και για όλες τις συνθήκες της εποχής εκείνης, με τις οποίες έληξαν πόλεμοι, δημιουργήθηκαν κράτη, ρυθμίστηκαν σχέσεις και έγιναν ξεριζωμοί.

3. Το πρωτόκολλο της Κέρκυρας, όταν υπογράφηκε, είχε την αποδοχή των Μεγάλων Δυνάμεων, της Ελλάδος, των Βορειοηπειρωτών και βεβαίως της Αλβανίας η οποία το συνυπέγραψε. Αυτό το γεγονός και μόνο του δίνει ιδιαίτερο κύρος.

4. Δεν έχει ακυρωθεί το περιεχόμενό του από καμία μεταγενέστερη σύμβαση, υπογεγραμμένη από οποιαδήποτε από τις πλευρές που το υπέγραψαν και διακήρυξαν την αποδοχή του.

5. Η μεταγενέστερη συνθήκη των Παρισίων του 1946 ορίζει ξεκάθαρα ότι το Βορειοηπειρωτικό ζήτημα είναι ανοικτό και θα επιλυθεί μετά το Αυστριακό (το οποίο έκλεισε το 1955).Και ποτέ δεν επιλύθηκε.

6. Ταυτόχρονα αποκρύπτει την εντολή των τότε μεγάλων δυνάμεων το 1914 για κατάληψη της Β. Ηπείρου από την Ελλάδα, ως αναγνώριση φυσικά της ταυτότητας και της αυτονομίας της Β. Ηπείρου, αλλά και την ανακατάληψη που έγινε το 1940, γεγονότα που απεικονίζουν τον Ελληνικό χαρακτήρα της περιοχής, ο οποίος αναγνωρίζεται και εξ αυτού προκύπτει και η εκκρεμότητα των συνόρων στην συνθήκη των Παρισίων.

7. Ερμηνεύει συνεπώς την συνθήκη των Παρισίων επιλεκτικά εις βάρος μας, για να επιβεβαιώσει αποκλειστικά και μόνο τις ιδεοληψίες του.

Καταλήγοντας:
Συνεπώς το πρωτόκολλο όχι μόνο ισχύει, αλλά θα πρέπει να το επικαλεσθούμε ως διαπραγματευτικό μας όπλο για να προστατεύσουμε και να υποστηρίξουμε τα δικαιώματα των συμπατριωτών μας στη Β. Ήπειρο.
Η διάσταση που δίνει δημόσια και διεθνώς για τις Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας, δημιουργώντας υπόνοιες ότι δεν υφίστανται πολιτικό έλεγχο, είναι εξόχως υπονομευτική και δυσφημιστική για την υπόσταση της ίδιας της χώρας, των θεσμών της Δημοκρατίας και της πολιτικής διακυβέρνησης.
Πέραν των διεθνών επιπτώσεων των δηλώσεών του, οι οποίες είναι σοβαρές και θα αξιοποιηθούν σε κάθε περίπτωση από την απέναντι πλευρά, (διότι τις κάνει ένας πρώην υπουργός εξωτερικών), αποκαλύπτει τις κρυφές και άνομες προθέσεις και ιδεοληψίες του εις βάρος των συμφερόντων της χώρας.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Ας δούμε εν συντομία τις συνθήκες με τις οποίες καθορίζονται τα ελληνικά και τα αλβανικά εδάφη στην Ήπειρο.

1. Η Ιταλία και η Αυστροουγγαρία, ήθελαν να υποστηρίξουν τα συμφέροντά τους στα Βαλκάνια, επερχόμενης της πτώση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Τον Δεκέμβριο του 1912, υπόγραψαν μυστική συμφωνία η οποία επισημοποιήθηκε στη Ρώμη, αρχές Μαϊου του 1913, για να διαμοιράσουν την Αλβανία σε σφαίρες επιρροής. Η Ιταλία ήθελε την περιοχή που είναι το λιμάνι της Αυλώνας και η Αυστροουγγαρία, την Αλβανία ως «ειδική ζώνη επιρροής».

2. Την 30η Μαΐου του 1913, με βάση τη Συνθήκη Ειρήνης του Λονδίνου, ανατέθηκε στις Μεγάλες Δυνάμεις η ρύθμιση των συνόρων της Αλβανίας. Τον Ιούλιο του 1913, η συνδιάσκεψη των πρέσβεων με το Πρωτόκολλο του Λονδίνου, ανακήρυξε την Αλβανία ανεξάρτητο κράτος, χωρίς να καθορίσει τα σύνορά της. Η Ελλάδα δεν κατάφερε να υποστηρίξει με συγκεκριμένο σχέδιο τις θέσεις της για την Βόρειο Ήπειρο και το αίτημά της για δημοψήφισμα στη περιοχή και για αυτοπροσδιορισμό, απορρίφθηκε λόγω των αντίθετων συμφερόντων που υπήρξαν. Αποφασίσθηκε η δημιουργία επιτροπής για τον καθορισμό των συνόρων, η οποία μετά από επιμονή της Αυστροουγγαρίας και της Ιταλίας και με την ανοχή της Μεγάλης Βρετανίας και της Γερμανίας, κατέληξε στο να υπογραφτεί το Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας τον Δεκέμβριο του 1913, που οριοθετούσε τις Βόρειες περιοχές της Ηπείρου στην κυριαρχία της Αλβανίας, μετονομάζοντάς τες σε «Νότιο Αλβανία», οι δε Έλληνες κάτοικοι της χαρακτηρίστηκαν ως «Ελληνική Μειονότητα».

3. Την παραχώρηση της Βορείου Ηπείρου στην Αλβανία, ακολούθησε ένοπλος αγώνας των Βορειοηπειρωτών εναντίον του αλβανικού στρατού, ο οποίος κατευθυνόταν από Ιταλούς και Ολλανδούς αξιωματικούς, με αποτέλεσμα να κηρυχθεί η αυτονομία της Β. Ηπείρου τον Φεβρουάριο του 1914 και στη συνέχεια να υπογραφεί το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας στις 17 Μαΐου 1914.

4. Το πρωτόκολλο αυτό, με το οποίο αναγνωριζόταν η αυτονομία της Βορείου Ηπείρου, υπογράφηκε μεταξύ της αλβανικής κυβέρνησης, επικεφαλής της ήταν ο πρίγκιπας Βηντ, και του προέδρου της «Αυτόνομης Δημοκρατίας της Βορείου Ηπείρου» Γεωργίου Χρηστάκη-Ζωγράφου,. Η κυβέρνηση της Β. Ηπείρου αξίωνε να εγκριθούν και να εγγυηθούν για το πρωτόκολλο οι Μεγάλες Δυνάμεις. Τελικά την 1 Ιουνίου 1914 το επικύρωσαν και λίγες μέρες αργότερα η αλβανική κυβέρνηση αποδέχτηκε τελικά την συμφωνία και στις 23 Ιουνίου 1914, απέδωσε το υπογεγραμμένο επίσημο έγγραφο του πρωτοκόλλου στην αυτόνομη κυβέρνηση. Η αποδοχή της συμφωνίας ανακοινώθηκε στην Διεθνή Επιτροπή Ελέγχου. Το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας δεν αναιρέθηκε ποτέ από οιαδήποτε μεταγενέστερη συνθήκη, μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

5. Μετά τον Α’ΠΠ, τον Νοέμβριο του 1921, ακολούθησε διάσκεψη πρέσβεων η οποία αποφάσισε για την ενσωμάτωση της Β. Ηπείρου στην Αλβανία. Η απόφαση αυτή υπογράφηκε τον Δεκέμβριο του 1923 από την Μ. Βρετανία, Ιταλία, Γαλλία και Ιαπωνία. Επίσης αποφασίστηκε η σύσταση τετραμελούς διεθνούς επιτροπής για τη διαχάραξη των νοτίων και νοτιοανατολικών συνόρων της Αλβανίας. Τον Μάρτιο του 1924, η διεθνής επιτροπή υπέβαλε το πόρισμά της και κατέληξε ότι η Ελλάδα έπρεπε να δώσει στην Αλβανία, εκτός της Βορείου Ηπείρου, και πρόσθετο ελληνικό έδαφος, 14 συνολικά χωριά κοντά στις Πρέσπες!

6. Η οριστική απόφαση για παραχώρηση της Β. Ηπείρου και των 14 χωριών στην Αλβανία επικυρώθηκε στις 27/11/1925, με το Δεύτερο Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας, που υπογράφτηκε από Ιταλία, Γαλλία, Βρετανία και Ελλάδα.

7. Στις 30 Αυγούστου 1946, η ελληνική κυβέρνηση ζήτησε επίσημα στη Συνδιάσκεψη της Ειρήνης στο Παρίσι, την ένωση της Β. Ηπείρου με την Ελλάδα. Οι εκπρόσωποι της ΕΣΣΔ και της Αλβανίας αντέδρασαν σθεναρά, και κατέθεσαν προσφυγή κατά της χώρας μας. Τα υπόλοιπα κομμουνιστικά κράτη συντάχθηκαν με την Ε.Σ.Σ.Δ. Στις 28 Σεπτεμβρίου 1946, η Αθήνα, υποχρεώθηκε να αποδεχθεί την υπαγωγή του θέματος, υπό τη δικαιοδοσία της Συνδιάσκεψης των τεσσάρων Μεγάλων Δυνάμεων.

8. Έτσι, το τελικό κείμενο της Συνδιάσκεψης, υπογράφτηκε με επιφύλαξη από τον Έλληνα αντιπρόσωπο, ο οποίος δήλωσε ενώπιον της επιτροπής της Συνδιάσκεψης για την Ιταλία, ότι η αναγνώριση της Αλβανίας σε σχετικό άρθρο του σχεδίου Συνθήκης, δεν προδικάζει την έκβαση του ζητήματος των ελληνοαλβανικών συνόρων.

9. Στις 10 Φεβρουαρίου 1947, υπογράφτηκε η Συνθήκη Ειρήνης με την Ιταλία (γνωστή ως Συνθήκη των Παρισίων). Σ’ αυτήν ΔΕΝ περιλήφθηκε όρος για την εδαφική ακεραιότητα της Αλβανίας (όπως επιδίωκαν τα κράτη του ανατολικού μπλοκ) μετά από εντονότατη αντίδραση της Ελλάδας η οποία πρότεινε μόνο την αναγνώριση της κυριαρχίας και της ανεξαρτησίας της Αλβανίας.

10. Επίσης η Ελλάδα πέτυχε να καταχωρηθεί στα πρακτικά η εξής δήλωση: «Προς αποφυγή πάσης αμφιβολίας, η αντιπροσωπεία της Ελλάδος δηλώνει ότι η Ελληνική Κυβέρνηση, προσυπογράφουσα την κυριαρχία και την ανεξαρτησία της Αλβανίας, δεν θα εγκαταλείψει σε καμία περίπτωση και με κανέναν όρο τα προαιώνια και απαράγραπτα δικαιώματά της επί ενός ελληνικού εδάφους, το οποίο το αίμα των παιδιών της ένωσε με την Μητέρα πατρίδα, διατηρούσα στο ακέραιο τις επιφυλάξεις της μέχρι το Βορειοηπειρωτικό Ζήτημα να διακανονισθεί κατά τρόπο σύμφωνο με την δικαιοσύνη».

Το θέμα των συνόρων με την Αλβανία, παραμένει ως σήμερα ανοιχτό, αφού οι διασκέψεις των Μεγάλων Δυνάμεων που ακολούθησαν και στις οποίες είχε παραπεμφθεί το ζήτημα, ολοκληρώθηκαν στη Γενεύη το 1955, χωρίς αυτό να συζητηθεί.

*Ο Στέλιος Φενέκος είναι Υποναύαρχος ε.α. ΠΝ και Πρόεδρος της «Κοινωνίας Αξιών»

Κρανιά: Ξεπέρασαν κάθε όριο οι τραμπούκοι Αλβανοί

Ξεπέρασαν κάθε όριο οι τραμπούκοι Αλβανοί
- Εσείς της Ομόνοιας τι κάνετε; ήταν τα πρώτα λόγια ενός οργισμένου Κρανιώτη μετά τα γεγονότα της βεβήλωσης του μνημείου του Οπλαρχηγού Θύμιο Λιώλη στην Κρανιά από ανεγκέφαλους, εξτρεμιστές, τραμπούκους εθνικιστές Αλβανούς.
Ένιωσα κάποια υπευθυνότητα στον άνθρωπο αυτό, που την βλέψη, την στήριξή του και την ελπίδα του για καλή συμβίωση με τον αλβανικό λαό, μα και την υπεράσπιση των ανθρωπίνων και μειονοτικών δικαιωμάτων, όπως προβλέπονται στις Διεθνείς Συμβάσεις, την έχει στηρίξει στην πολιτικο-κοινωνική και πολιτιστική οργάνωση ΟΜΟΝΟΙΑ. Αυτή είναι η αφέντρα του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού, αυτή είναι ο νόμιμος εκφραστής και απαιτητής αυτού του τόπου και κόσμου, γιατί η Μητέρα Ελλάδα έχει καιρό που έχει απαρνηθεί τα παιδιά της.
- Πως μπορεί μερικοί ανεγκέφαλοι, που σίγουρα χαίρουν την υποστήριξη κάποιων φορέων, του παρακράτους, να μην πω και της ίδιας της  αλβανικής κυβέρνησης, να τολμούν να βεβηλώνουν την ελληνική σημαία που είναι το σύμβολό μας, να την ποδοπατούν και να την καίνε, όταν δικαιούμαστε να την αναρτούμε, να σπάνε τα ιερά σύμβολά μας, τα μνημεία και τις προτομές που είναι αφιερωμένες στους Εθνομάρτυρες Αγωνιστές και  Οπλαρχηγούς, ένας εκ των οποίων και ο Θύμιος Λιώλης; 
Οι Αλβανοί ανέγειραν προτομές και μνημεία σε δολοφόνους, εγκληματίες που συνεργάστηκαν με τους Γερμανούς και έκαναν όρια στο άμαχο πληθυσμό και τους τιμούν σήμερα μεγαλοπρεπώς. Δουλειά δική τους. Εμείς δεν επεμβαίνουμε, γιατί είναι η δική τους ιστορία. Αυτοί γιατί επεμβαίνουν στην δική μας, στα σύμβολά μας, στους Εθνομάρτυρες και Οπλαρχηγούς μας;
Αύριο θα πουν πως και ο Αριστοτέλης Χρμπάτσης, ο Σωτήρης Σκεύης, ο Νάσιος Πάντος, ο Φίλιππας Παπαθανάσης και δεκάδες άλλοι που δολοφόνησε ο δικτάτορας Χότζα, είναι εγκληματίες, χαφιέδες των Ελλήνων, συνεργάστηκαν με την ελληνική ασφάλεια, έκαναν  εγκλήματα κατά του αλβανικού λαού, και πρέπει να ισοπεδωθούν οι προτομές τους.
Έχουμε 28 χρόνια που διαμαρτυρόμαστε, που μας ποδοπατούν τα δικαιώματά μας, μας αρπάζουν τις περιουσίες, μας βεβηλώνουν τους ιερούς χώρους υφαρπάζοντας εικόνες μεγάλης αξίας, σβήνουν τις πινακίδες στην ελληνική γλώσσα και τώρα καταστρέφουν τα είδωλά μας, την ιστορία μας, το είναι μας. Ποιος λογοδότησε και τιμωρήθηκε από την αλβανική δικαιοσύνη για τις πράξεις του; Κανένας. ‘Ήρθε, τάχα, και η αστυνομία να συλλάβει τους τραμπούκους βεβηλωτές. Δεν μπορεί να τους πιάσει; Μπορεί. Αλλά δεν θέλουν. Σκοπός του να μην υπάρχει τίποτε όρθιο από την βορειοηπειρωτική ιστορία, που να μιλά για την οντότητά μας, την αρχαιότητά μας, την ιστορία μας, το είναι μας…
Αυτά που εξομολογήθηκε ο ανήσυχος Κρανιώτης και με αποστόμωσε. Με την έννοια ότι σήμερα χρειάζεται  έντονη και δυναμική η παρουσία μας. Πιο δυναμικές οι διαμαρτυρίες μας. Ν’ αφήσουμε το «εμείς» και το «εσείς», τις κομματικές κι άλλου είδους τοποθετήσεις, ενωμένοι. Η οργάνωση της Ομόνοιας, καιρός,  να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Το σήμα το έδωσε το Παράρτημα της Κορυτσάς. Ας το ακολουθήσουν.
(από συνεργάτη της ΣΦΕΒΑ στη Β. Ήπειρο)
Σημείωση ΣΦΕΒΑ: Οι κάτοικοι της Κρανιάς άμεσα αποκατέστησαν το μνημείο και μπράβο τους.
sfeva.gr

Πέμπτη, 13 Δεκεμβρίου 2018

Χιμάρα: Εισβολή μηχανημάτων σε ελληνικές ιδιοκτησίες για "τουριστική αξιοποίηση" - Αντιδράσεις από Ελλάδα

Δείτε τα ρεπορτάζ του ΑΝΤ1 από τις 10 έως τις 12 Δεκεμβρίου 2018 για το νέο όργιο καταπάτησης ελληνικών περιουσιών στη Χιμάρα από το αλβανικό κράτος















Νίκος Νικολόπουλος: Αλλού οι μαγκιές των τρομοκρατών του Ράμα

Οι δηλώσεις του ανεξάρτητου βουλευτή Νίκου Νικολόπουλου ως αυτόπτης μάρτυρας στην τρομοκρατία που άσκησαν οι αλβανικές αρχές σε Βορειοηπειρώτες για το μνημόσυνο Κατσίφα. 



Η ερώτηση του κ. Νικολόπουλου για τις καταπατήσεις περιουσιών Ελλήνων στην Χιμάρα


Μόνο με βέτο θα «βάλει μυαλό» ο Ράμα!

Την αποτελεσματική αντίδραση της Ελληνικής Κυβέρνησης αξιώνει ο Πρόεδρος του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος Ελλάδος και ανεξάρτητος βουλευτής Νίκος Νικολόπουλος για να μην χάσουν περιουσίες τους οι Έλληνες ομογενείς της Β. Ηπείρου!
Ο Χριστιανοδημοκράτης βουλευτής με κοινοβουλευτική παρέμβασή του απευθύνεται στον ίδιο τον Πρωθυπουργό και Υπουργό Εξωτερικών Αλέξη Τσίπρα και τον καλεί ν’ αφήσει τις «ευγένειες» με τον Αλβανό ομόλογό του Έντι Ράμα και να σκληρύνει τη στάση του για να συνετισθεί η άλλη πλευρά.
Ειδικότερα, ο Νίκος Νικολόπουλος επισημαίνει:
«Μετά το κλίμα εκφοβισμού της μειονότητας, ύστερα από το θανατηφόρο επεισόδιο που είχε θύμα  τον Κωσταντίνο Κατσίφα, τα Τίρανα προχωρούν στην δεύτερη και πιο αποφασιστική φάση του σχεδίου για τον οριστικό διωγμό της ελληνικής εθνικής μειονότητας, επιχειρώντας να την αποκόψουν από τη γη της και τις περιουσίες της.
Μαζί με την απόφαση της 21ης Νοεμβρίου, σύμφωνα με την οποία μεγάλες ελληνικές περιουσίες κρατικοποιούνται για … τουριστική αξιοποίηση, οδηγείται προς κατάργηση ο νόμος γης (7501)του 1991, βάσει του οποίου διανεμήθηκε η γη  ισότιμα σε όλους τους πολίτες μετά την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος και βάσει του οποίου τα μέλη της ελληνικής μειονότητας πήραν μέρος των περιουσιών τους, ενώ διεκδικούν τίτλους για περιουσίες που επιχειρούν να υφαρπάξουν καταπατητές και το αλβανικό Δημόσιο.
Ο Χριστιανοδημοκράτης βουλευτής χαρακτηρίζει ως «τελευταία πράξη της επιχείρησης «εξαφάνισης» της ελληνικής εθνικής μειονότητας στη Βόρεια Ήπειρο το σχέδιο του ‘Εντι Ράμα, που έχει ξεκινήσει πραγματικό προγκρόμ με στόχο την υφαρπαγή των ελληνικών περιουσιών, όχι μόνο στα νότια παραλία της Αλβανίας, αλλά σε ολόκληρη τη Βόρεια Ήπειρο».
Τα ερωτήματα του Νίκου Νικολόπουλου προς τον Αλέξη Τσίπρα είναι τα ακόλουθα:
1. Ενόψει της απόφασης που θα λάβει τον Ιούνιο η ευρωπαϊκή ένωση για την έναρξη των Ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Αλβανία, η ελληνική κυβέρνηση έχει την πολιτική βούληση να θέσει βέτο;
2. Προ αυτού του ενδεχόμενου (βέτο), ποιες άλλες πρωτοβουλίες προτίθεσθε ν’ αναπτύξετε και προς ποιους Ευρωπαϊκούς θεσμούς, προκειμένου να συμμορφωθεί η Αλβανία και να νοιώσουν οι ομογενείς μας ότι προστατεύονται αποτελεσματικά από την Ελλάδα;
3. Επιτέλους, ως Πρωθυπουργός και υπουργός Εξωτερικών, έχετε αντιληφθεί ότι πρέπει να εγκαταλείψετε την πολιτική κατευνασμού που ακολουθεί τα τελευταία χρόνια η χώρα μας και η οποία αποθρασύνει την κυβέρνηση Ράμα;
4. Ειδικότερα, τι θα κάνετε ώστε να επιστραφούν οι περιουσίες των ομογενών μας που ζουν στην περιοχή της Χειμάρρας;

5. Ποιες συγκεκριμένες και άμεσες πρωτοβουλίες θα αναλάβει ελληνική κυβέρνηση, ώστε να ανακληθεί η πρόσφατη απόφαση του Αλβανού Πρωθυπουργού Έντι Ράμα που εν ψυχρώ κατακλέβει τη γη των Βορειοηπειρωτών στη Χειμάρρα;