Γεώργιος Σούρλας: «Βάνδαλοι κατέστρεψαν το μνημείο στο Ύψωμα 731»

Για την καταστροφή του  μνημείου στο Ύψωμα 731, ο    Γ. Σούρλας Επίτιμος Πρόεδρος της Ένωσης Συγγενών Πεσόντων κατά το Έπος 1940 - 41 δήλωσε:

  «Βάνδαλοι και πάλι κατέστρεψαν το μνημείο στο ιστορικό ύψωμα 731 στη Βόρειο Ήπειρο, το ύψωμα που παρά τη σφοδρή  εαρινή επίθεση των Ιταλών, τον Μάρτιο του 1941 παρέμεινε απόρθητο, ωστόσο όμως ποτίστηκε με το αίμα εκατοντάδων Ελλήνων μαχητών και χιλιάδων Ιταλών.

  Βεβήλωσαν άφρονες το μνημείο που συμβολίζει τον ηρωισμό, την αυτοθυσία για την προάσπιση της ελευθερίας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Η  κυβέρνηση της Αλβανίας, οφείλει επιτέλους όχι μόνο να αποδοκιμάσει τους βάνδαλους, που δεν είναι η πρώτη φορά που καταστρέφουν το μνημείο, αλλά να σεβαστεί την υπογραφή της, να υλοποιήσει τη Συμφωνία που κυρώθηκε από την αλβανική Βουλή προ πενταετίας και μέχρι σήμερα τίποτα δεν έπραξε  για τους 7976 Έλληνες πεσόντες κατά το Έπος 1940 – 41, που παραμένουν άταφοι επί 75 χρόνια.

  Ήρθε όμως και η ώρα η ελληνική κυβέρνηση να καταστήσει σαφές, ότι η Αλβανία δεν έχει θέση στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όσο υπάρχει αυτή η εθνική και  ανθρωπιστική εκκρεμότητα».

iroes1940.blogspot.gr

Εγρήγορση, για να μην πέσουν τα χωριά μας στη λήθη και στο έλεος της τύχης

Κάθε χωριό της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας έχει την ιστορία του, την προγονική κληρονομιά του, τους αγώνες  και τις θυσίες του, το ανθρώπινο δυναμικό του. Πώς όμως αξιοποιούνται αυτά για το  καλό του τόπου;

Στις σημερινές συνθήκες μερικά χωριά, όπως η Δερβιτσιάνη, η Λιβαδειά,  το Αλύκο κτλ., εμπνέουν κάποια ελπίδα και αισιοδοξία για το μέλλον. Όμως είναι λυπηρό που τα περισσότερα βιώνουν τη μοναξιά, την απογοήτευση, την αδιαφορία. Σ΄ αυτά  η ζωή κυλάει μονότονη,  πεζή. Και η κατάσταση αυτή εγκυμονεί ορατούς κινδύνους.

Παίρνοντας αφορμή από τον εορτασμό της 25^ης Μαρτίου, πρόσφατα, μπορεί κανείς να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι μόνον σε μερικά  κεφαλοχώρια υπάρχει κίνηση  και ζωή. Τα άλλα χωριά – μουδιασμένα και  ναρκοθετημένα. Καμιά δραστηριότητα. Δεν μπορούσε ο πρόεδρος της κάθε μικρής κοινότητας ή  ένας συνταξιούχος δάσκαλος ή ένας ακτιβιστής να υπενθυμίσει στους απλούς συγκατοίκους του τη διπλή αυτή γιορτή; Να πάνε στην εκκλησία, έστω και χωρίς παπά, και να ψάλουν όλοι μαζί το απολυτίκιο της ημέρας; Μετά να αναφερθούν σύντομα  στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου και στη λαμπρή επέτειο της Εθνικής Επανάστασης του 1821.

Να εγείρουν  πρόποση  και να γιορτάσουν  κάπως εντός των δυνατοτήτων τους; Δεν μπορούσε ένα στέλεχος ή  διανοούμενος, με  πρωτοβουλία του, να πάει,  λ.χ. στην  Κοσοβίτσα, στο Κρα, στην Τσάτιστα, στη Γράβα ή στη Λεσινίτσα; Οι ίδιοι οι κάτοικοι σε τέτοιες περιπτώσεις πρέπει να ευαισθητοποιούνται. Είναι σπαραξικάρδιο που σε τέτοιες μέρες συναντάς κάποιον γνωστό σου, μάλιστα ηλικιωμένο, και του λες: «Kαλημέρα και χρόνια πολλά, Αλέξη». Κι εκείνος  σε κοιτάζει έκπληκτος  και λέει: «Tι είναι σήμερα;»

Ίσως κανείς να δικαιολογεί την κατάντια μας αυτή λέγοντας ότι είναι λίγοι οι εναπομείναντες και τι μπορούν να κάνουν  αυτοί. Όχι, κύριέ μου, έχει ανθρώπους σε κάθε χωριό που μπορούν να προσφέρουν πολλά, δεν υπάρχει,όμως, μερικές φορές  η απαιτούμενη θέληση και επικρατεί κάποια αδιαφορία για τα κοινά και εθνικά προβλήματα. Και ένα άτομο ακόμη μπορεί να ταράξει τα νερά, ν΄ αλλάξει τα δεδομένα, να γράψει ιστορία και να επηρεάσει θετικά τις εξελίξεις. Ας μη λησμονούμε  π.χ. τον αείμνηστο Θόδωρη Μπεζιάνη, που πριν φύγει απ’ τη ζωή, πήρε την πρωτοβουλία και άρχισε να περιοδεύει στα χωριά, να συνομιλεί με τους συμπατριώτες του  και να αναδεικνύει, διαμέσου της εφημερίδας, τους ανθρώπους της προσφοράς για το γενικό καλό.

Γι’ αυτό χρειάζεται εγρήγορση, για να μη πέσουν  τα χωριά μας στη λήθη και στο έλεος της τύχης. Όμως αυτό πραγματοποιείται:

Όταν όλοι και ο καθένας ξεχωριστά προσπαθεί να συσφίξει τις σχέσεις  με τους συγκατοίκους του.

Όταν, συζητώντας με  άλλους για την επίλυση ζωτικών προβλημάτων, ρίχνει νερό στο κρασί του και συγκλίνει με  τη λογική και την εμπειρία,  αλάργα από τους δαίμονες της εποχής.

Όταν ακούει τη φωνή των πατέρων, των καλών προγόνων μας και δαμάζει τον εγωισμό και την ισχυρογνωμοσύνη του.

Όταν προσπαθεί να δώσει τον καλύτερό του εαυτό, με όσο μπορεί και απ’ όποιο μετερίζι κι αν βρίσκεται, με ανιδιοτέλεια και όχι συμφεροντολογικά.

Όταν ο εκλεγμένος  και ο εξουσιαστής του τον βοηθάει εκ του σύνεγγυς, του συμπαραστέκεται και τον παροτρύνει στην όλη δράση του.

Όταν δίνει την ψήφο του στο ήθος, στην αρετή, στην πλατιά καρδιά, στο χαμόγελο, στη σεμνότητα.

Έτσι ο καθένας και όλοι μαζί να αναλάβουμε  τις ευθύνες για να μην θρηνήσουμε αργότερα κι άλλες χαμένες πατρίδες.

Του Δημήτρη Παππά, αρχισυντάκτη της εφημερίδας «Το όραμα»

από sfeva.gr

Διεθνοποιείται η υφαρπαγή των περιουσιών Ελλήνων στους Δρυμάδες

• Η υφαρπαγή των περιουσιών των κατοίκων των Δρυμάδων, του Βούνου και της ευρύτερης περιοχής της Χιμάρας, προκαλεί έντονες αντιδράσεις στο χώρο της Ελληνικής Μειονότητας της Αλβανίας, αλλά και το ενδιαφέρον ξένων παρατηρητών. 

Καθολική είναι η εκτίμηση, ότι πίσω από το σχέδιο που υλοποιεί η Κυβέρνηση Ράμα, κρύβονται επιχειρηματικά συμφέροντα που θέλουν με κάθε τρόπο να αποκτήσουν τις ελληνικές περιουσίες για να «επενδύσουν» στην περιοχή. Παράλληλα όμως εξυπηρετούνται και οι ανθελληνικές επιδιώξεις των γνωστών εθνικιστικών κύκλων, εκτίμηση που ενισχύεται από το γεγονός ότι ενώ επιχειρείται η αφαίρεση των τίτλων ιδιοκτησίας από Έλληνες και Ορθόδοξους πολίτες, δεν συμβαίνει το ίδιο και για όσους τίτλους αποκτήθηκαν από καταπατητές με πλαστά έγγραφα. 

Τη Δευτέρα του Πάσχα – και με δεδομένο ότι στην περιοχή της Χιμάρας εγκαταστάθηκαν μηχανήματα του Στρατού για κατεδαφίσεις, αλλά και το κλίμα εκφοβισμού που προκαλείται- στους Δρυμάδες, με πρωτοβουλία της  Ένωσης Χιμαριωτών Αμερικής και σε συνεργασία με την «ΟΜΟΝΟΙΑ» πραγματοποιήθηκε ανοιχτή διαβούλευση, τόσο για το φλέγον ιδιοκτησιακό ζήτημα, όσο και για άλλα θέματα που απασχολούν τους γηγενείς κατοίκους.  Ακολουθεί αναλυτικό ρεπορτάζ και σχολιασμός του συνεργάτη μας Βαγγέλη Παπαχρήστου.
***
Δε λένε να πάψουν οι εντάσεις στα χωριά των παραθαλασσίων. Δικαιολογημένα. Εδώ υπάρχουν οι παρθένες παραλίες και τα μοσχομυρωδάτα μέρη. Οι παμπάλαιες εκκλησίες, μοναστήρια και τα αρχοντικά σπίτια. Οι θαρραλέοι κάτοικοι που αντιστάθηκαν σε κάθε σύστημα και σε κάθε κατακτητή.

Αυτό πρέπει ν’ αλλάξει. Πρέπει να δαμαστούν και να υποκύψουν στις ορέξεις των εκάστοτε αλβανικών κυβερνήσεων. Πρέπει να καταβροχθίσουν και να χειριστούν αυτά τα μέρη οι κυβερνητικοί μεγαλοκαρχαρίες. Ή καλύτερα όπως τα είπε ένας Δρυμαδιώτης στην ανοιχτή συνέλευση: «Θέλουν να σβήσουν την καταγωγή μας, τα ήθη και έθιμα, την θρησκεία. Θέλουν να μας αφανίσουν και να μας διώξουν…»

Τι συνέβη στις Δρυμάδες
Σαν δεν έφθανε που «οι βρικόλακες της νύχτας», όπως τους χαρακτήρισε ένας νέος,  κατεδάφισαν τον Άγιο Αθανάσιο, ξανά οι κάτοικοι της κοινότητας και της ευρύτερης περιοχής της Χιμάρας, βρέθηκαν αντιμέτωποι με άλλη μία βάρβαρη επιχείρηση. Θέλουν να υφαρπάξουν τις περιουσίες τους.  Η κυβερνητική υπηρεσία Task-Force, που συστήθηκε για τον έλεγχο τίτλων ιδιοκτησίας, που αποκτήθηκαν μετά την πτώση του κομουνιστικού καθεστώτος με το νόμο 7501, βρήκε ως παράνομους μόνο τους 123 τίτλους ιδιοκτησίας των Δρυμαδιωτών και κανέναν από τους καταπατητές της περιοχής που με πλαστά έγγραφα και άλλες πολιτικές μεθοδεύσεις υφαρπάζουν τις περιουσίες του γηγενούς πληθυσμού.
Την ίδια στιγμή μηχανήματα του στρατού εγκαταστάθηκαν στην περιοχή και η αρμόδια κρατική υπηρεσία για την κατεδάφιση παράνομων κτηρίων, τρομοκρατεί τους κατοίκους με επιλεκτικές αποφάσεις για κατεδαφίσεις κτηρίων.

Ανοιχτή διαβούλευση

Η Βόρειος Ήπειρος στο επίκεντρο του αναστάσιμου μηνύματος του Μητροπολίτη Δρυϊνουπόλεως Ανδρέα

Ἅγιον Πάσχα 2016,  

Ἐν τῷ Ἱερῷ Ἐπισκοπείῳ

Ἀριθ.  Πρωτ. 20

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ  189η

ΘΕΜΑ:  "Ἐγενόμην νεκρός, καὶ ἰδοὺ ζῶν εἰμι εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων" (Ἀποκ. α΄ 18).

            Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί, ΧΡΙΣΤΟΣ  ΑΝΕΣΤΗ !

-Α-

            Τὸ Ἀναστάσιμο Φῶς  ἦλθε πάλι, γιὰ νὰ φωτίσῃ τὰ πυκνὰ σκοτάδια, ποὺ ἔχει ἁπλώσει γύρω μας ἡ ἀπιστία καὶ ἡ ποικιλόμορφη διαφθορά. Ἦλθε, γιὰ νὰ δώσῃ κουράγιο καὶ δύναμη σὲ ὅλους ὅσοι ἀγωνίζονται τὸν καλὸ ἀγῶνα τῆς χριστιανικῆς ἀρετῆς. Ἦλθε, γιὰ νὰ φωτίσῃ καὶ νὰ ζεστάνῃ τὴν χριστιανικὴ οἰκογένεια, ἡ ὁποία "πολυμερῶς καὶ πολυτρόπως" ὑπονομεύεται ἀπὸ νόμους ἀντιχριστιανικούς, ὅπως αὐτὸς ποὺ ψηφίστηκε, τελευταῖα, ἀπὸ τὴν Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων, γιὰ τὸν ὁποῖο καυχήθηκε ὁ Πρωθυπουργός μας, ὅτι, ἐπιτέλους, ἡ Ἑλλάδα θὰ μεταβληθῇ σύντομα σὲ Σόδομα καὶ Γόμορρα. Δηλαδή, δὲν τὸ εἶπε ἀκριβῶς ἔτσι, ἀλλὰ εἶναι βέβαιο πὼς ἐκεῖ θὰ φθάσουμε, ἀργὰ ἤ γρήγορα, μὲ τὸ ἐπαίσχυντο σύμφωνο συμβιώσεως τῶν ὁμοφυλοφίλων ...

-Β-

            Ὁ Χριστὸς πολεμεῖται, ἡ Ἐκκλησία βάλλεται, ἡ ἀπιστία μοιάζει νὰ ἔχῃ στήσει γιὰ καλὰ τὸν θρόνο της στὴν Πατρίδα μας. Κι' ἀπὸ κοντά, δείχνεται μιὰ πρωτοφανὴς ἀδιαφορία γιὰ τὰ ἐθνικά μας θέματα, ποὺ ἔχουν τὰ πολλὰ καὶ μεγάλα προβλήματά τους. Ἀφήνω τὴν Θράκη, τὸ Σκοπιανό, τὸ Αἰγαῖο καὶ τὴν Κύπρο. Καὶ μένω στὴν Βόρειο Ἤπειρο, ἡ ὁποία διέρχεται μιὰ ἀπὸ τὶς χειρότερες στιγμές της : Μὲ πρόσφατο νόμο τῆς ἀλβανικῆς Βουλῆς, οἱ Βορειοηπειρῶτες ποὺ ζοῦν μακριὰ ἀπὸ τὴν ἰδιαίτερη πατρίδα τους, δὲν ἔχουν τὸ δικαίωμα νὰ ψηφίσουν καί, οὐσιαστικά, διαγράφονται καὶ δὲν θεωροῦνται Βορειοηπειρῶτες. Παράλληλα, οἱ περιβόητοι "Τσάμηδες", μὲ ὑποκίνηση τῆς ἀλβανικῆς Κυβερνήσεως, ἔκαναν ἤδη προσφυγὴ στὸ Διεθνὲς Δικαστήριο τῆς Χάγης, διεκδικῶντας μεγάλες ἐκτάσεις γῆς στὴν Θεσπρωτία καὶ ἀποζημιώσεις ἑκατομμυρίων ΕΥΡΩ...

-Γ-

            Κι' ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα, τὶ γιὰ ὅλα αὐτά ; Δυστυχῶς, ἄκρα τοῦ τάφου σιωπή. Φλυαρία συνεχὴς γιὰ πακέτα χρημάτων, γιὰ "κόκκινες γραμμές", γιὰ ὑποσχέσεις ψεύτικες, γιὰ "κούρεμα" τῶν ἔτσι καὶ ἀλλιῶς πενιχρότατων συντάξεων, γιὰ νέους φόρους, γιὰ πλειστηριασμοὺς ἀκινήτων καὶ ἄλλα ὧν οὐκ ἔστιν ἀριθμός. Ἀλλὰ γιὰ τὴν Βόρειο Ἤπειρο κανένας λόγος, καμμιὰ προοπτική. Καὶ εἶναι ἐξοργιστικὸ ν' ἀκούῃ κανείς, κάθε τρεῖς καὶ λίγο, γιὰ "ὑπερήφανη ἐξωτερικὴ πολιτική", ἐνῷ εἰσπράττουμε μόνο τὴν χλεύη καὶ τὴν ἀδιαφορία τῶν "ἀσπόνδων" φίλων καὶ συμμάχων μας. Ἐν τῷ μεταξύ, οἱ πολιτικοί μας συνεχίζουν τὶς κοκορομαχίες τους, τὰ ποικίλα ἐγκλήματα αὐξάνονται, τὰ ναρκωτικά - παρὰ τὶς φιλότιμες προσπάθειες τῆς Ἀστυνομίας - ἔχουν πάρει ἀνησυχητικὲς διαστάσεις. Ὅλα μοιάζουν, κάποιες φορές, νὰ τὰ ἔχῃ καλύψει τὸ ἀδιαπέραστο σκοτάδι τῆς Μεγάλης Παρασκευῆς !

-Δ-

            Ἀλλὰ ὄχι !  Ἡ φωνὴ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἀκούγεται θριαμβευτική : "Ἐγενόμην νεκρός, καὶ ἰδοὺ ζῶν εἰμι εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων". Οἱ ἐχθροί μου μὲ ἐσταύρωσαν, ἐσφράγισαν τὸν τάφον μου καὶ ἔβαλαν στρατιωτικὴ φρουρά. Καὶ νόμισαν ἔτσι ὅτι ἡσύχασαν ἀπὸ τὴν παρουσία μου. Πόσο λάθος ἔκαναν !  Τὰ δεσμὰ τοῦ θανάτου καὶ τοῦ ἅδου διερράγησαν, ὁ τάφος ἄνοιξε μὲ θαυμαστὸ τρόπο. Κι' ἐγώ, ποὺ οἱ ἐχθροί μου νόμιζαν ὅτι μὲ εἶχαν ἐξουθενώσει, "ζῶν εἰμι", ζῶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Εἶμαι ὁ νικητὴς καὶ ὁ ἀσάλευτος βράχος ἐπάνω στὸν ὁποῖο θὰ μένῃ ἀκλόνητη ἡ Ἐκκλησία μου. "Καὶ πύλαι ἅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς" (Ματθ. ιστ΄ 18). Ὁ θάνατος καὶ οἱ ὠργανωμένες δυνάμεις τοῦ κακοῦ δὲν θὰ ὑπερισχύσουν καὶ δὲν θὰ κατανικήσουν τὴν Ἐκκλησία, ἡ ὁποία θὰ παραμένῃ αἰώνια καὶ ἀθάνατη.

-Ε-

            Ναί, ἀδελφοί μου. Ὁ Χριστὸς Ἀνέστη ! Οἱ καρδιὲς ἄς γεμίσουν μὲ θάρρος, μὲ ἐλπίδα, μὲ δύναμη, μὲ χαρά. Τὸ φῶς τοῦ Χριστοῦ, ἀνέσπερο καὶ ἱλαρό, φωτίζει τὶς ψυχές, τὸν κόσμο, τὴν ζωή μας. Δὲν θὰ νικήσουν οἱ δυνάμεις τοῦ κακοῦ, ἀφοῦ ἤδη ὁ Χριστὸς ἔχει θριαμβεύσει. Γι' αὐτό, ἀπευθύνω πρὸς ὅλους σας τὸ μήνυμα τῆς νίκης : ΧΡΙΣΤΟΣ  ΑΝΕΣΤΗ !  Τὸ ἴδιο καὶ στοὺς Βορειοηπειρῶτες ἀδελφούς : ΧΡΙΣΤΟΣ  ΑΝΕΣΤΗ !  Κάποτε, ἀκούγατε αὐτὸν τὸν νικητήριο παιᾶνα, ποὺ ἔστελνε ἀπὸ τὸ ἀκριτικὸ Μαυρόπουλο ὁ Μητροπολίτης ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΣ, πίσω ἀπὸ τὰ κλειστὰ παραθυρόφυλλα τῶν σπιτιῶν σας. Τώρα, τὸ ἀκοῦτε ἐλεύθερα. Καὶ νὰ γνωρίζετε, ὅτι σύντομα θὰ ἔλθῃ "τὸ ποθούμενο". Ἡ ἕνωση τῆς Βορείου Ἠπείρου μὲ τὴν Ἑλλάδα. Ψηλὰ οἱ καρδιές. ΧΡΙΣΤΟΣ  ΑΝΕΣΤΗ !

Διάπυρος εὐχέτης ἐν Χριστῷ Ἀναστάντι

Ο   ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

+  Ὁ Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καὶ Κονίτσης  Α Ν Δ Ρ Ε Α Σ

O Ελεύθερος Λόγος Αργυροκάστρου σας εύχεται Καλό Πάσχα!

Υπουργείο Πολιτισμού: Θα αποκατασταθεί το άγαλμα της “Βορείου Ηπείρου”

Επικοινωνία Καμίνη - Μπαλτά για την άμεση αποκατάσταση του έργου που μπήκε στο στόχαστρο βανδάλων.

Θλίψη και αποτροπιασμό έχει προκαλέσει ο βανδαλισμός του αγάλματος «Βόρεια Ήπειρος», που στέκει στην καρδιά της Αθήνας, στην πεζόδρομο της Τοσίτσα, πέριξ του Πολυτεχνείου, για πάνω από έξι δεκαετίες.

Οι άγνωστοι δράστες αποκεφάλισαν και έκοψαν τα πόδια από το καλλιτέχνημα που αποτίει φόρο τιμής στην στάση των Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου στο διάβα του χρόνου.

Το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού εξέφρασε τη θλίψη του για τον βανδαλισμό του έργου του γλύπτη Κώστα Σεφερλή, που αναπαριστά μία γυναίκα με δεμένα πίσω τα χέρια, η οποία ανασηκώνει το κεφάλι, σε μια κίνηση που αποτυπώνει το αδούλωτο πνεύμα και τον αγώνα των ομογενών στην γη της Βορείου Ηπείρου.

Σε επικοινωνία με τον Δήμαρχο Αθηναίων κ. Γιώργο Καμίνη, ο υπουργός Πολιτισμού κ. Αριστείδης Μπαλτάς εκδήλωσε την πρόθεση του Υπουργείου να συμβάλει στο μέτρο του δυνατού, μέσω των υπηρεσιών του, στην αποκατάσταση του έργου.

www.antenna.gr

Ερώτηση Χρήστου Παππά για τον βανδαλισμό του αγάλματος της Βορείου Ηπείρου στην Αθήνα

ΠΡΟΣ:

ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ

ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ

ΘΕΜΑ: «Σχετικά με τον βανδαλισμό του αγάλματος της Βορείου Ηπείρου»

      

Βάνδαλοι κατέστρεψαν το άγαλμα της γυναίκας της Βορείου Ηπείρου στην οδό Τοσίτσα, δίπλα στο Πολυτεχνείο. Ομάδα βάρβαρων και ανεγκέφαλων κατέστρεψε το άγαλμα που συμβόλιζε την αντίσταση της Βορείου Ηπείρου  και αποτέλεσε έμπνευση για την συγγραφή διαφόρων λογοτεχνικών κειμένων. 

Το άγαλμα, έργο του γλύπτη Κώστα Σεφερλή,  δωρήθηκε  στο Δήμο Αθηναίων το 1951. Τα επίσημα αποκαλυπτήρια έγιναν το 1953. Αναπαριστά μία γυναίκα με δεμένα πίσω τα χέρια, η οποία ανασηκώνει το κεφάλι. Η κίνηση είναι έντονη και αποτυπώνει την αντίσταση της αλυσοδεμένης αλύτρωτης γης της Βορείου Ηπείρου.

Ερωτώνται οι  αρμόδιοι υπουργοί:

1)     Θα υπάρξει άμεση αποκατάσταση του αγάλματος, ώστε να επανέλθει στην αρχική του κατάσταση;

2)     Με δεδομένη την αυξημένη παραβατικότητα που υπάρχει στην περιοχή, υπήρχε φύλαξη του αγάλματος;  

3)     Θα προστατευτεί τουλάχιστον από εδώ και πέρα το άγαλμα, ώστε να μην κινδυνεύσει εκ νέου, από αναρχικά και περιθωριακά στοιχεία;

Αθήνα, 26/4/2016

Ο ερωτών Βουλευτής

Χρήστος Παππάς

Βουλευτής Επικρατείας

ΛΑΪΚΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ - ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ

Φασίστες "αποκεφάλισαν" το άγαλμα της σκλαβωμένης Βορείου Ηπείρου στην Τοσίτσα

Η Βόρειος Ήπειρος μόνιμα σταυρωμένη, μόνιμα κακοποιημένη, μόνιμα αγνοημένη!

Το 1951 ο γλύπτης Κώστας Σεφερλής, φιλοτέχνησε και δώρησε στο Δήμο Αθηναίων ένα άγαλμα, το οποίο τοποθετήθηκε στην οδό Τοσίτσα, ανάμεσα από το Πολυτεχνείο και το Αρχαιολογικό Μουσείο. 
Το έργο τέχνης αναπαριστούσε μία γυναίκα με δεμένα πίσω τα χέρια, η οποία ανασηκώνει το κεφάλι. Η κίνηση ήταν έντονη και αποτύπωνε την αντίσταση της αλυσοδεμένης αλύτρωτης γης της Βορείου Ηπείρου.

Ήταν μία εποχή που υπήρχαν καλλιτέχνες με πατριωτικές αξίες και που ο ελληνικός λαός ενδιαφερόταν έντονα για τα εθνικά θέματα. Ανάμεσα τους ήταν και το ζήτημα της Βορείου Ηπείρου. 

Από τότε οι δεκαετίες πέρασαν και η ελληνική κοινωνία άλλαξε εντελώς χαρακτήρα. 
Η Ελλάδα και ειδικά η Αθήνα απέκτησαν πολυ-πολιτισμικό χαρακτήρα, ενώ κάθε πατριωτική αναφορά στιγματίζεται ως "ακραία" και "φασιστική", αφού επικράτησαν σε μεγάλο βαθμό οι διεθνιστικές και ψευτο-κουλτουριάρικες αξίες.
Παράλληλα το εθνικό θέμα της Β. Ηπείρου ξεχάστηκε σχεδόν τελείως με αποτέλεσμα η πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών να αγνοεί και την ίδια την ύπαρξη του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού.

Τα Εξάρχεια, η περιοχή στην οποία είχε τοποθετηθεί το άγαλμα της σκλαβωμένης Βορείου Ηπείρου, μετατράπηκε σε άβατο των ανθελληνικών κακοποιών στοιχείων με τον μανδύα της "αντιεξουσιαστικής" ιδεολογίας.
Επόμενο ήταν και το έργο τέχνης που συμβολίζει την αλύτρωτη ιδιαίτερη πατρίδα μας να υποστεί επανειλημμένα τις ανάλογες προσβλητικές "καλλιτεχνικές" παρεμβάσεις τις δύο τελευταίες δεκαετίες από τους γνωστούς - αγνώστους ψευτοϊδεολόγους.  
Όσες φορές όμως ο Δήμος Αθηναίων καθάριζε το μνημείο, μετά από λίγες μέρες η "κόρη της Βορείου Ηπείρου" πάλι βαφόταν με σπρέι σε διάφορα χρώματα ή γέμιζε συνθήματα. 
Δεν πρέπει να μας διαφεύγει επίσης ότι μεγάλος αριθμός των αναρχικών είναι ουσιαστικά αλβανοί εθνικιστές που εκφράζουν το μίσος τους απέναντι στην Ελλάδα με την αντιεξουσιαστική προβιά.

Ενώ διανύουμε την Μεγάλη Εβδομάδα πληροφορηθήκαμε ότι το άγαλμα της σκλαβωμένης Βορείου Ηπείρου, όχι απλώς δέχτηκε βανδαλισμούς που τους έχει άλλωστε συνηθίσει, αλλά σχεδόν καταστράφηκε. 
Κακοποιά στοιχεία έκοψαν από το έργο τέχνης το κεφάλι και τα πόδια...
Οι δράστες ενδέχεται να είναι αναρχικοί, αλλά δίνουμε μεγαλύτερη πιθανότητα στο να είναι αλβανοί που ενοχλούνται από την ύπαρξη του συγκεκριμένου μνημείου αλλά και του Βορειοηπειρωτικού Ζητήματος γενικότερα.  
Όπως και να έχει, αυτή η κατάπτυστη πράξη μας προκαλεί μόνο συναισθήματα οδύνης, θλίψης και οργής.

Το γεγονός όμως έρχεται να μας καταδείξει και τη συμπεριφορά του ελληνικού κράτους αλλά και του μεγαλύτερου μέρους της ελληνικής κοινωνίας έναντι στην αλύτρωτη Ήπειρο και τους Έλληνες της. 

Η Εβδομάδα των Παθών διαρκεί πολύ περισσότερο για τη Βόρειο Ήπειρο, η οποία είναι μόνιμα σταυρωμένη και μόνιμα κακοποιημένη από τους αλβανούς και τους ελληνόφωνους ανθέλληνες, αλλά και μόνιμα αγνοημένη από τη μητέρα Ελλάδα και τους πολίτες της.  

Εμείς όμως θα προσπαθήσουμε να αποκαταστήσουμε το μνημείο και μαζί με αυτό να κρατήσουμε ζωντανό τον Βορειοηπειρωτικό Αγώνα.  
     

Εθνικός Σύλλογος Βόρειος Ήπειρος 1914
26 - 04 - 2016 

Το έργο τέχνης παλιότερα 

Η κόρη της Βορείου Ηπείρου σε μία από τις άπειρες "καλλιτεχνικές" παρεμβάσεις 

που δέχτηκε από ανθελληνικά στοιχεία

Το μνημείο στις 17 Φεβρουαρίου 2015, στην κατάθεση στεφάνου του ΕΣΒΗ 1914 

για την 101η επέτειο της ανακήρυξης της Ανεξαρτησίας της Βορείου Ηπείρου

Το άγαλμα της σκλαβωμένης Βορείου Ηπείρου σήμερα.

Η τραγική ειρωνεία της υπόθεσης είναι ότι η καταστροφή του έγινε 

σε μία από τις ελάχιστες φορές που ήταν καθαρό... 

Βαγγέλης Παπαχρήστος: Η Κύπρος και τα συναισθήματά μου

Λίγη ιστορία

Το τρίτο σε έκταση νησί της Μεσογείου είναι η Κύπρος. Με 9251 τ. χλμ έκταση και  800.000 κατοίκους (82% Έλληνες και 18% Τούρκοι -σήμερα πλησιάζει το εκατομμύριο). 

Αγγλική αποικία για πολλά χρόνια και χρειάστηκε ο ένοπλος αγώνας της ΕΟΚΑ για να φθάσουν στη Συμφωνία της Ζυρίχης, το Φεβρουάριο του 1959, στην οποία τέθηκαν οι βάσεις του Ανεξάρτητου κράτος  με την ονομασία Κυπριακή Δημοκρατία. Η αγγλική κυριαρχία τερματίστηκε οριστικά. Το 1960 ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος ορκίστηκε ως πρώτος Πρόεδρος. 

Το Μάρτιο του 1961 συμπεριλήφθη στο Συμβούλιο της Ευρώπης  και το Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς το 99^ο μέλος των Ενωμένων Εθνών. Τον Ιούλιο του 1974 οι Τούρκοι εισβάλανε στην Κύπρο και κατέλαβαν τα 40% του εδάφους της. Έτσι διαμελίστηκε το νησί στην Κυπριακή Δημοκρατία και στο ψευδοκράτος των Τούρκων.

Το νησί της Αφροδίτης

Ταξιδεύοντας από την Πάφο προς τη Λεμεσό, θ’ αγναντέψεις έναν πανέμορφο κόλπο με έναν βράχο στη μέση. Είναι η «Πέτρα του Ρωμιού». Εδώ, σύμφωνα με την μυθολογία, αναδύθηκε από τα κύματα η θεά της ομορφιάς, του έρωτα και της γονιμότητας, η Αφροδίτη. Μόλις αναδύθηκε την υποδέχτηκαν οι Ώρες, που αφού την στόλισαν, την οδήγησαν στους άλλους αθάνατους θεούς. Στην Κύπρο η θεά αυτή λατρεύεται με μεγάλη έμφαση.Κάποιοι ισχυρίζονται πως η λατρεία της Αφροδίτης στην Κύπρο σχετίζεται με την 3^η χιλιετία π.Χ., όπου η Πάφος ήταν το μεγάλο κέντρο λατρείας της. Να γιατί η  Κύπρος είναι γνωστή  και ως «Νησί της Αφροδίτης».

Αναμνήσεις

Όσες φορές επισκέπτομαι την Κύπρο, τόσες πολλές αναμνήσεις και συναισθήματα με περιβάλλουν.

Με περιβάλλουν οι ενθυμίσεις για την ιστορία ενός λαού με ίχνη κατοικίας από την έκτη π.Χ. χιλιετία.

Για έναν λαό που υποδουλώθηκε από διάφορες αυτοκρατορίες, επιδρομείς  και έθνη: Αιγύπτιους, Ρωμαίους, Άραβες, Σύριους, Αρμένιους, Φράγκους, Τούρκους, Άγγλους… και παρόλα αυτά κράτησε τόσο την ορθοδοξία του, όσο και τη γλώσσα την ελληνική.  

Για έναν λαό που προδόθηκε τόσες φορές στην προσπάθειά του να ενωθεί  με τον εθνικό κορμό, την Ελλάδα: Με την άφιξη του Καποδίστρια στην Ελλάδα ζήτησαν την αναγνώριση της Κύπρου ως τμήμα του ελεύθερου ελληνικού κράτους, προσπάθειες που δεν καρποφόρησαν και κινδύνευσε ακόμα η Κύπρος να περιληφθεί στις κτήσεις των Αιγυπτίων. 

Το 1915 δόθηκε η ευκαιρία στην Ελλάδα η Κύπρος να ενταχθεί στον κορμό της, αλλά ο δισταγμός της τότε κυβέρνησης  Αλέξανδρου Ζαΐμη προκάλεσε την ανάκληση της προσφοράς. Το 1950 το δημοψήφισμα ήταν 96% υπέρ την ένωσης με την Ελλάδα. Το 1954 μια άλλη προσπάθεια έπεσε στο κενό και  το αρνητικό αποτέλεσμα οδήγησε  στην έναρξη της δράσης με την ΕΟΚΑ. Παρά την βιαιότητα και αγριότητα των Άγγλων, οι Κύπριοι κατόρθωσαν το 1959  να βάλουν τα θέμελα της  Κυπριακή Δημοκρατίας.

Συναισθήματα

Με κυριεύουν συναισθήματα αγάπης και ευγνωμοσύνης.

Γιατί η ιστορία της Κύπρου μοιάζει με αυτήν της Βορείου Ηπείρου. Και οι δύο ξεκληρισμένες και οι δύο αδικημένες.

Γιατί οι Κύπριοι αγκάλιασαν και αγάπησαν τους Βορειοηπειρώτες σαν τέκνα της ίδιας μάνας, με τον ίδιο πόνο, την ίδια τύχη, τον ίδιο καημό.

Ήταν δεκάδες τα Βορειοηπειρωτόπουλα που φιλοξενήθηκαν στις κυπριακές οικογένειες με αγάπη και στοργή. Πάρα πολλές οι βοήθειες που στάλθηκαν στις δικές μας κοινότητες. Η πλατεία του Αλύκου, η πλατεία της Δίβρης, το σχολείο στη Γέρμα κι άλλα, φέρνουν το όνομά της…

Στη Λευκωσία

Είναι η πρωτεύουσα της Κύπρου η Λευκωσία. Στην Κυπριακή Δημοκρατία υπάρχουν άλλες τέσσερις μεγάλες πανέμορφες πόλεις και τρεις στην τουρκοκρατούμενη.

Ήταν 25^η Μαρτίου και η Λευκωσία είχε ντυθεί στο γαλανόλευκο. Σου θύμιζε Αθήνα. Σου θύμιζε Ελλάδα. Με ελληνικές σημαίες να κυματίζουν σε κάθε Μέγαρο, πολυκατοικία και σπίτι. Με την άρτια παρέλαση στο κέντρο της πόλης ενώπιων του Πρόεδρου της Δημοκρατίας κ. Αναστασιάδη. Με την ευχή όλων: «Χρόνια πολλά, την εθνική μας εορτή!».

Καθώς προχωρούσαμε με το αμάξι στους δρόμους της, σε κάποιο περιφραγμένο, κατάλευκο Μέγαρο, αρχιτεκτονικής τέχνης, στην υψηλότερη κορυφή κυμάτιζε μια διαφορετική σημαία. Έμεινα άφωνος. Ήταν η σημαία της Αυτόνομης Βορείου Ηπείρου. 

Βούρκωσα!

Οδός «Άγιοι Σαράντα»

Ήταν ξανά η παρατηρητικότητα του γιου μου, καθώς ταξιδεύαμε προς τη Λεμεσό, όταν αντίκρισε την πινακίδα με την επιγραφή: «Οδός –Άγιοι Σαράντα». Σταθήκαμε, φωτογραφηθήκαμε.

Είναι γνωστοί οι Σαράντα Άγιοι σε όλη την Ορθόδοξη Εκκλησία, αλλά γνωρίζεται και το μέρος της αγιοσύνης τους. Κι αυτό είναι στη Βόρεια Ήπειρο. Άρα, η πινακίδα σχετίζεται με τους όρους της Βορείου Ηπείρου πιο πολύ. Όπως με ενημέρωσαν υπάρχει και οδός «Βόρειος Ήπειρος».

Αυτό τα λέει όλα.

Στην οικογένεια του Ανδρέα Χρυσάνθου

Χρειάστηκε να ταξιδέψουμε μερικά χιλιόμετρα από την Λευκωσία και ν’ ανηφορήσουμε στα όρη Τροόδου, για να φθάσουμε στα Σπήλια, ένα όμορφο χωριό με διώροφα, περιποιημένα, κεραμυδοσκεπασμένα σπίτια, σωστές βίλες, περιτριγυρισμένα από δέντρα και χλόη. Το δέσποζε ακόμα ο ωραίος Ναός του Αγίου Αντωνίου, και το μνημείο αφιερωμένο στον ένδοξο αγώνα της ΕΟΚΑ.

Εδώ έρχεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα, γιατί μένει στη Λευκωσία, ο Ανδρέας και η Φλώρα Χρυσάνθου. Πρόσφυγας στην ίδια της την πατρίδα η Φλώρα. Από τον Καραβά της Κυρήνειας, τα κατεχόμενα, η καταγωγή της. «Πήγαμε, όταν άνοιξαν τα σύνορα και είδα το αρχοντικό μου σπίτι και όλη την περιουσία να την διαχειρίζεται τούρκικη οικογένεια, και μια εβδομάδα δεν μπορούσα να κοιμηθώ, δεν μπορούσα να συνέλθω», σου λέει η Φλώρα και ο καημός δεν λέει να φύγει από πάνω της.

Η αναγνωρισμένη κυπριακή φιλοξενία, ανάμεικτη με την οικογενειακή ζεστασιά, σε στερεώνουν και σε απολιθώνουν στο κάθισμα, λες και είσαι μέλος της ίδια της οικογένειας.

Αν και συνταξιούχος ο Ανδρέας, μετά από πολλά χρόνια καθηγητής μαθηματικών, δεν παύει να εργάζεται. Θ’ ασχοληθεί με τα οικιακά, με τα κοινωνικά, με την δημοσιογραφία και την λογοτεχνία.

Ίδρυσε το Σύλλογο «Αυγερινός»  για την αποκατάσταση των δικαίων οικογενειών προσφύγων. Για 20 χρόνια Γενικός Γραμματέας της Παγκύπριας Οργάνωσης Πολυτέκνων, όπου συνέβαλε τα μέγιστα για την αναγνώριση των δικαίων των πολυτέκνων. Στα Σπήλια δημιούργησε το «Πάρκο της Ειρήνης», χώρος ξεκούρασης, με παιγνιδότοπο και υπαίθριο θέατρο, καθώς και ιδιωτικό μουσείο στη μνήμη του πατέρα του: «Μουσείο του σκαρπάρη Χρίστου Χρυσάνθου». Εξέδωσε τα βιβλία «Καραβάς- πονεμένο τραγούδι της προσφυγιάς», «Σολιά- παρελθόν, παρόν και μέλλον», «Άγιος Αντώνιος- του κόσμου, του Ελληνισμού, της Κύπρου, των Σπήλιων». Ο Ανδρέας είναι και πολύ καλός παραγωγός της κυπριακής ρακής, της ζιβανίας, όπως την αποκαλούν,  του κρασιού, κι άλλων αποσταγμάτων από διάφορα φρούτα μέχρι κι αυτό του τριαντάφυλλου.  

Ανάμεσα στους Βορειοηπειρώτες

Είναι πολλοί οι Βορειοηπειρώτες στην Κύπρο. Μερικοί σπουδάζουν σε Κολέγια και Πανεπιστήμια, οι περισσότεροι ζουν και εργάζονται στη Μεγαλόνησο. Και ξέρουν να εργάζονται σωστά και τίμια, μα και να σμίγονται πολλές φορές, έτσι για να θυμηθούν τα δικά τους, να γλεντήσουν, όπως ξέρουν να γλεντούν οι Βορειοηπειρώτες, να μιλούν για τα προβλήματα της ιδιαίτερής τους πατρίδας.

Ο Κλεάνθης Γιώργος είναι από το Αργυρόκαστρο.  Βοηθός σε οπτικό κατάστημα ήταν στην αρχή, μέχρι που σήκωσε το δικό του. Υποδέχεται τους πάσχοντες από μυωπία, κάνει την μέτρηση, φτιάχνει τους φακούς. Έχει και τρία παιδάκια ο Κλεάνθης και, βάση των κυπριακού καταστατικού, εντάσσεται στους πολύτεκνους.

Στη Λευκωσία θα συναντήσεις πολλούς από τη Φοινίκη, από τα Ριζά και το Βούρκο, από τη Δρόπολη και Πωγώνι. Μα και στις άλλες πόλεις.

«Το κυριότερο είναι το γεγονός που στην Κύπρο δε νιώθουμε το ρατσισμό που υπάρχει στην Αλβανία, ακόμα και στην Ελλάδα, που πολλοί μας αποκαλούν «Αλβανούς», αλλά την αγάπη, κι αυτό μετράει», σου λένε οι Βορειοηπειρώτες και κατατσακίζονται να σου προσφέρουν κάτι.

Στη θέση του επιλόγου

Δεν μπορείς να γνωρίσεις, πόσο μάλλον να περιγράψεις, τα τόσα μαργαριτάρια που  δώρισε ο Θεός στη Μεγαλόνησο. Στις πόλεις και τα όλα της τα μέρη. Στα μοναστήρια και τις παμπάλαιες εκκλησίες. Στα μνημεία και τις φυσικές καλλονές.

Μια χώρα με ένδοξη ιστορία, με σκληρούς αγώνες, μια χώρα που σήμερα ανήκει στην μεγάλη Οικογένεια της Ευρώπης.  

Απομακρύνεσαι από την Κύπρο με την ευχή να την ξαναεπισκεφτείς.

Βαγγέλης Παπαχρήστος

www.sfeva.gr

Απρίλιος 1989: Δολοφονική επίθεση υμνητών του Χότζα στην ομιλία του Μητροπολίτη Σεβαστιανού για τη Βόρειο Ήπειρο στην Ιατρική Σχολή Αθηνών

Πρωταγωνιστής ο σημερινός αναπληρωτής υπουργός υγείας Πολάκης!

Ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας Παύλος Πολάκης που αναφερόμενος πρόσφατα σε δημοσιογράφο, από τον οποίο “ενοχλήθηκε” λόγω του περιεχομένου της ερώτησής του, δήλωσε ότι “Έπρεπε να σηκωθώ επάνω και να πάει τρία μέτρα κάτω από τη γη”!
Αν και πέρασαν τουλάχιστον δύο δεκαετίες από τότε που ήταν φοιτητο-πατέρας, οι χοτζικές συνήθειες δεν ξεχάστηκαν...

esvh1914.blogspot.gr

Ελ. Συναδινός στην Ευρωβουλή: Η Αλβανία οφείλει να σεβαστεί τον Ελληνισμό της Βορείου Ηπείρου

Κατά τη διάρκεια των εργασιών της Ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, στο Στρασβούργο, ο Στρατηγός Ελευθέριος Συναδινός παρενέβη στη συζήτηση με θέμα την έκθεση για την Αλβανία, αναρωτήθηκε αν στο βωμό της εξεύρεσης πιεστικής λύσης για τη μεταναστευτική κρίση, θυσιάζουμε βασικές αρχές και πανανθρώπινες αξίες που καταπατούνται σε αυτή την χώρα, τονίζοντας ότι, ο εξευρωπαϊσμός των Βαλκανίων χωρίς να τηρούνται οι βασικές προϋποθέσεις σταθερότητας και αλληλεγγύης, θα οδηγήσει στη βίαιη βαλκανοποίηση της Ε. Ε.

Ακολουθεί η ομιλία:

"Κύριε πρόεδρε, ο  επίτροπος Αβραμόπουλος και η Επιτροπή γενικά σχεδιάζουν να συμπεριλάβουν την Αλβανία, μαζί με την Τουρκία, το Κοσσυφοπέδιο, τα Σκόπια και τη Βοσνία - Ερζεγοβίνη, στον κατάλογο με τις ασφαλείς χώρες. Βέβαια αυτό γίνεται προκειμένου να καταστούν ευκολότερες οι απελάσεις, αλλά με κάνει να αναρωτιέμαι μέχρι που μπορεί να φτάσει ο ενδοτισμός κάποιων ευρωπαίων πολιτικών.

Δε γνωρίζω αν ο σκοπός αγιάζει τα μέσα, αλλά μήπως στο βωμό της εξεύρεσης πιεστικής λύσης για τη μεταναστευτική κρίση, θυσιάζουμε βασικές αρχές και πανανθρώπινες αξίες; Μήπως η Αλβανία έγινε ξαφνικά χώρα όπου τα ανθρώπινα δικαιώματα, η ελευθερία του λόγου και η ανεξιθρησκία προστατεύονται;

Όπου η διεθνώς αναγνωρισμένη ελληνική μειονότητα της Βορείου Ηπείρου απολαμβάνει τα δικαιώματα που ορίζουν το διεθνές δίκαιο και οι συμβάσεις; Όπου δεν υπάρχουν εγκληματικές συμμορίες, παρακλάδια αντίστοιχων τουρκικών, βοσνιακών, κοσσοβάρικων και σκοπιανών, που εμπορεύονται όπλα, ναρκωτικά, ανθρώπινα όργανα και λευκή σάρκα;

Ξεχάσαμε ή κάνουμε τους αφελείς και αδαείς ότι στην Αλβανία διαμένουν και εκπαιδεύονται τζιχαντιστές τρομοκράτες;

Καλό θα ήταν κάποιοι ευρωπαίοι ηγέτες με κοντή μνήμη και γνώση να θυμούνται, ότι ο εξευρωπαϊσμός των Βαλκανίων χωρίς να τηρούνται οι βασικές προϋποθέσεις σταθερότητας και αλληλεγγύης, θα οδηγήσει στη βίαιη βαλκανοποίηση της ΕΕ. Και όπως πολλάκις έχει λεχθεί, τα Βαλκάνια είναι η πυριτιδαποθήκη της Ευρώπης".

www.xryshaygh.com

Ο ελληνοδιδάσκαλος και αγωνιστής Γρηγόρης Ευθ. Μάσσιος

Γεννήθηκε στο Αλύκο το 1890 και αποφοίτησε το 1905 την Αστική Σχολή του Αλύκου λαμβάνοντας το «απολυτήριον» Διδασκάλου από τον εξαίρετο  δάσκαλο και διευθυντή παπα-Βαγγέλη. Την περίοδο 1905-1908 υπηρετεί δάσκαλος στο Αλύκο και τα σχολικά έτη 1908-1910 στο Συρακάτι.

Το σχολικό έτος 1911-1912 ο Γρηγόρης εγγράφει στην Πρώτη τάξη της Ζωσιμαίας Σχολής.  Όταν τελείωσε τη Ζωσιμαία διορίστηκε αμέσως δάσκαλος στο Αλύκο και εν συνέχεα σε άλλα χωριά της περιοχής, όπως στο ελληνικό σχολείο του Δελβίνου, στο Λαζάτι, στο Κακοδίκι.

Από τα Μητρώα των δασκάλων Βορείου Ηπείρου του σχολικού έτους 1925-1926 που υπηρετούσε στο Δέλβινο γράφει: «Παρετήθη κατ’ όπιν λυπηρού επεισοδίου μετά ινός Αλβανού διδασκάλου». Επίσης κατά στο σχολικό έτος 1927-1928, που υπηρετούσε στο Κακοδίκι, στις παρατηρήσεις γράφει: «Επαύθη υπό των αλβανικών αρχών την 20.09.1927 (δηλαδή ύστερα από είκοσι μέρες) και το σχολείο έμεινε κλειστό το έτος 1927-1928»

Ο παθιασμένος δάσκαλος δίδασκε με αγάπη και αφοσίωση στα Ελληνόπουλα στην ξακουστή συνοικία  Λάκκα του Δελβίνου, την όμορφη Ελληνική γλώσσα  και την ένδοξη ιστορία του Ελληνικού γένους. Ανέπτυξε  μια ξεχωριστή εθνικοπολιτιστική δραστηριότητα συγκροτώντας, μαζί με τους μαθητές του, ένα καλλιτεχνικό πρόγραμμα πλούσιο με πατριωτικά τραγούδια. Παρέλασαν στους δρόμους της πόλης κι έδωσαν παραστάσεις ανεβάζοντας το ηθικό  των Ελλήνων της πόλης. Αυτά εξόργισαν τους αλβανοδιδάσκαλους και τις αρχές με αντίχτυπο στις 28 Φεβρουαρίου 1926, μετά από επεισόδια, να τον απελάσουν  με την κατηγορία: «είναι πολύ ζωηρός  και μετέχει εις οργανώσεις αντιαλβανικές».

“Folshqip” (Μίλα αλβανικά) του έλεγαν από την Διεύθυνση Παιδείας κι αυτός απαντούσε: «Είμαι Έλληνας και η γλώσσα μου είναι η ελληνική».

Διώχτηκε, αλλά δεν πτοήθηκε, υπερήφανος για την καταγωγή του και με το κεφάλι ψηλά συνέχισε τον αγώνα. Στο σχολικό και απεργιακό αγώνα (1933-1935) πρωτοστατεί. Περνούσε από χωριό σε χωριό μπαίνοντας από σπίτι σε σπίτι, καταδικάζοντας με θάρρος το κλείσιμο των ελληνικών σχολείων, αγνοώντας τις συνέπειες.

Για την πατριωτική του δράση, υπέρ ελληνικής παιδείας, θρησκευτικών ελευθεριών και κοινωνικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τον Γρηγόρη και πολλούς άλλους Ελληνοδιδασκάλους, ιερείς και προκρίτους τους φυλάκισαν και  εξόρισαν στο Ελμπασάν.

Το σχολικό έτος 1935-36 διορίζεται ξανά δάσκαλος στο ελληνικό σχολείο της Λάκκας. Ο δάσκαλος πατριώτης συνεχίζει να διδάσκει με πάθος. Ξανά επεισόδια και ξανά απέλαση κι αυτή τη φορά «οριστική». Τον απέλασαν από τον δασκαλικό κόσμο ως ανεπιθύμητο και επικίνδυνο για το αλβανικό κράτος και ως συνδικαλιστή των δασκάλων της πόλης, που διεκδικούσαν δημοκρατικά δικαιώματα.

Στο Δέλβινο, όπου υπηρετούσε, νυμφεύτηκε την Ελένη Μέλλιου (γνωστής και διακριτικής οικογένειας για τα ελληνικά γράμματα και πατριωτικά φρονήματα) με την οποία απέκτησαν 4 παιδιά: τον Κλεάνθη, τον Βύρωνα, την Μυρσίνη και την Τιτίκα.

Το δάσκαλο και αγωνιστή  Γρηγόριο Μάσσιο, όσο κι αν προσπάθησε η κυβέρνηση του βασιλιά Ζώγκου με φυλακή, εξορία, τρομοκράτηση και απελάσεις, ποτέ δεν τον φίμωσαν και ποτέ δεν τον πτόησαν. Το 1937 μεταβαίνει οικογενειακώς  στην Κέρκυρα συνεχίζοντας από κει τον αγώνα για την ελληνική παιδεία των Βορειοηπειρωτών.

Στην Κέρκυρα υπηρέτησε δάσκαλος στα χωριά: Λιαπάδες, Αλεπού και Ποταμό. «Ο Γρηγόρης Μάσσιος ήταν μια από τις λίγες πνευματικές επαναστατικές διδασκαλικές φυσιογνωμίες της περιοχής του Δελβίνου, ο οποίος  με τις ενέργειές του έδινε θάρρος στους καταπιεζόμενους κατοίκους της περιοχής και τους αναπτέρωνε το ηθικό τους», γράφει ο δάσκαλος Σπύρος Ζ. Παπάς.

Απεβίωσε στις 4.10. 1951, αφήνοντας παρακαταθήκη: «Αγωνιστείτε και διεκδικείστε όσα σας ανήκουν. Έχετε το δίκιο με το μέρος σας», μια παρακαταθήκη που παραμένει πάντα επίκαιρη.

Βασίλης Ιωάννου

Τέως έπαρχος Αλύκου

www.sfeva.gr