Εκ των προτέρων επιτρέψτε μου να ευχαριστήσω θερμά από καρδιάς και ψυχής εσάς που οργανώσατε την εκδήλωση για την ανάμνηση αυτού του τραγικού και αποτρόπαιου εγκλήματος από τους άσπονδους εχθρούς του έθνους μας. Ένα γεγονός το οποίο δεν θα περάσει ποτέ στη λήθη της εθνικής μας ιστορίας.
Σας συγχαίρουμε και θα είμαστε δίπλα σας στις ίδιες επάλξεις για να έχει ελεύθερη φωνή η Ρωμιοσύνη.
Εμείς τα παιδιά τους ποτέ δεν τους ξεχάσαμε παρόλο που δεν προλάβαμε να τους γνωρίσουμε. Δεν γνωρίσαμε πατρική αγκαλιά, στοργή και χάδια. Δεν γευτήκαμε τον ίσκιο και το θάρρος του πατέρα. Τριών χρονών εγώ και δύο ο αδελφός μου. Και τι να θυμάται ένα μωρό. Μόνο μια σκιά που έρχεται από το παρελθόν εκείνης της μαύρης Δευτέρας.








